The Soul Purchasing Pirate – บทที่ 180: มุ่งหน้าสู่วอเตอร์เซเว่น!

อ่านนิยายจีนเรื่อง The Soul Purchasing Pirate ระบบวิญญาณครอบครอง ตอนที่ 180 อ่านนิยายจีน.COM | อ่านนิยายจีนแปลไทย.

S.P.P: บทที่ 180: มุ่งหน้าสู่วอเตอร์เซเว่น!

 

“ เราจะสานต่อความหวังและความฝันทั้งหมดของคนรุ่นก่อน,พรรคพวก และพี่น้องของเราด้วยกลุ่มโจรสลัดของเรา”

 

เสียงของโรแกนนั้นเบามากแต่สายตาของลูกเรือทุกคนนั้นต่างก็เปล่งประกายขึ้นมา

 

ไฟแห่งความหวังนั้นได้ปะทุขึ้นมาพร้อมกับความทะเยอทะยานที่กําลังขยายใหญ่ขึ้นในจิตใจของพวกเขา

 

“ แล้วธงโจรสลัดล่ะ?”

 

ทุกคนนั้นต่างก็เริ่มถกเถียงกันอีกครั้ง,โรแกนนั้นไม่ได้ออกมาความเห็นอะไรออกมาเขาทําเพียงแค่ฟังอย่างเดียวเท่านั้น

 

บางคนบอกว่าควรใช้ผีเป็นสัญลักษณ์ธงส่วนคนอื่นๆนั้นก็แนะนําให้ใส่ดาบไว้คู่กับหัวกะโหลก,บางคนนั้นต้องการวางดวงอาทิตย์ไว้ที่ด้านหลังของหัวกะโหลก,ข้อเสนอแนะของทุกคนนั้นน่าสนใจมาก

 

ในตอนนั้นเองเทรนซุที่ฟังอยู่เงียบๆมาตลอดนั้นก็ได้พูดขี้นมา

 

“ ฉันคิดว่าเราน่าจะลองใช้กระดูกดูนะ!”

 

“ลูกพี่เทรนซุ มันมีตั้งหลายกลุ่มที่ใช้ธงแบบนั้น”

 

“ ใช่แล้วเทรนซุมีอะไรเกิดขึ้นกับนายหรือเปล่า?”

 

“ ไม่ ไม่,ฉันหมายถึงโครงกระดูกไม่ใช่หัวกะโหลก!”

 

“ โจรสลัดทุกกลุ่มนั้นต่างก็ใช้รูปหัวกะโหลกบนธงของพวกเขางั้นทําไมพวกเราไม่ใช้โครงกระดูกแทนหล่ะ?”

 

เทรนซุได้พูดอธิบายออกมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

 

เมื่อได้ฟังความคิดของเขาทุกคนต่างก็ตกตะลึงและคิดตามคําพูดของเขา

 

“ คําแนะนําของเทรนซุนั้นยอดมาก!”

 

“ พวกเราเห็นด้วยกับความคิดนี้!” มังกรคชสารทั้งหกนั้นได้กล่าวออกมาอย่างเห็นด้วย

 

“ ถ้างั้นก็เอาตามที่เทรนซุพูดเลยแล้วกัน!”

 

โรแกนได้ยกยิ้มขึ้นมาใช้โครงกระดูกเป็นสัญลักษณ์ธงงั้นหรอ? มันเป็นอะไรที่ง่ายและชัดเจนดี แถมยังคงมีความน่ากลัวแอบแฝงอยู่อีกด้วย

 

ต้องขอชมเลยว่าความคิดของเทรนซูนั้นยอดเยี่ยมมาก

 

ใช้เวลาหนึ่งคืนในที่สุดธงของพวกเขาก็พร้อมใช้งานแล้ว

 

โครงกระดูกสีดําที่มาพร้อมกับดวงตาสีแดงเพลิง,มันดูราวกับภูตผีที่ก้าวเดินออกมาจากนรกซึ่งเปี่ยมล้นไปด้วยความน่าหวาดกลัว

 

สิบนาทีต่อมา,ธงโจรสลัดสีดําของพวกเขาก็ได้ถูกชักขึ้นไปบนเสากระโดงเรือลูกเรือทุกคนนั้นต่างก็มองไหที่มันด้วยความตื่นเต้น

 

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า,พวกเราคือกลุ่มโจรสลัดโซล!”

 

สมาชิกใหม่ทั้งหกคนนั้นต่างก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

 

คล็อกโคไดล์ได้จุดซิการ์และพ่นควันออกมา

 

เจสันนั้นได้กระแทกหมัดของเขาไปที่มืออีกข้างหนึ่งอย่างต่อเนื่อง

 

เทรนซุนั้นได้พาดปืนไว้บนไหล่ของเขาพร้อมกับผมของเขาที่พลิ้วไหวไปตามสายลม,โรแกนนั้นได้มองไปที่ธงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวัง

 

ในตอนนี้โรแกนได้มายืนอยู่บนหัวเรือแล้วมองไปที่ท้องทะเล

 

ในตอนเที่ยงหลังจากที่กินข้าวกลาง,โบการ์ดก็ได้จ้องที่ใบหน้าของทุกคนด้วยความซับซ้อน

 

“ ฉันมีข่าวดีจะบอก!”

 

“ มันคืออะไรบอกฉันมาได้เลย!”

 

เจสันได้พูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

 

“ ตอนนี้พวกเราใกล้ถึงลองริงค์ลองแลนด์แล้ว!”

 

โบการ์ดนั้นดูค่อนข้างมีความสุข

 

เมื่อพวกเขาได้ยินอย่างนั้นทุกคนก็เงียบลงไปในทันที 

 

ถ้าหากว่าพวกเขากําลังอยู่ใกล้กับเกาะลองริงค์นั้นก็หมายความว่าโบการ์ดนั้นก็จะจากไปในไม่ช้า ถึงแม้ว่าทหารเรือคนนี้จะไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับพวกเขามานานมากนักแต่พวกเขาก็รู้สึกว่าเขาเป็นเพื่อนของพวกเขา

 

“ เราจะต้องได้เจอกันอีกแน่,นายจะยังคงเป็นเพื่อนของพวกเราเสมอ!”

 

เทรนซุได้เดินเข้ามาและตบไหล่ของโบการ์ดจากนั้นเขาก็ได้กอดเขา

 

ลูกเรือทุกคนนั้นต่างก็รู้สึกเศร้าในตอนที่พวกเขาต้องกล่าวคําอําลา

 

ในตอนนี้เขาได้มายืนอยู่ตรงหน้าของโรแกนพร้อมกับความรู้สึกแปลกๆในใจของเขา

 

“ ฉันหวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้ง การตายด้วยมือของเพื่อนมันย่อมดีกว่าการตายด้วยมือของศัตรูที่ไม่รู้จัก”

 

โรแกนได้ส่งยิ้มไปให้กับโบการ์ด

 

เมื่อเขาได้ยินคําพูดของโรแกนโบการ์ดก็ได้ร้องไห้ออกมา

 

“ดูแลตัวเองดีๆหล่ะ!”

 

น้ำเสียงของโบการ์ดนั้นเต็มไปด้วยความเป็นห่วงและความจริงใจ เขารู้ดีว่ามันอันตรายแค่ไหนที่จะไปสู้กับเผ่ามังกรฟ้า

 

สามนาทีต่อมา เรือก็ได้จอดเทียบท่าพวกเขานั้นไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย,โบการ์ดนั้นได้กระโดดลงจากเรือและหายตัวไปในพริบตา

 

หลังจากมองดูการจากไปของโบการ์ด,โรแกนก็ได้หันไปหาลูกเรือของเขาและพูดออกมาว่า

 

“ ใกล้ถึงเวลาแล้วงั้นสินะ!”

 

“กัปตัน!”

 

“ พวกนายเหล่ามังกรคชสารไปซื้อเสบียงแล้วกลับมาในตอนเย็น!”

 

“ เทรนซุไปซื้อกระสุน!”

 

“ เจสันไปซื้อของที่จําเป็นสําหรับการฝึกฝนเช่นพวกที่ยกน้ำหนัก,ดัมเบลล์,และยารักษาโรคต่างๆฯลฯ …”

 

“ส่วนนายคล็อกโคไดล์,อยู่ดูแลเรืออยู่ที่นี่!”

 

“ไปได้”

 

เมื่อเขาพูดจบทุกคนต่างก็กระโดดลงจากเรือและลงมือทําหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างรวดเร็ว

 

พวกเขาได้หายตัวไปในพริบตา

 

ส่วนคล็อกโคไดล์นั้นก็กําลังยืนอยู่บนหัวเรือ, เขายังคงสูบซิการ์ของเขาต่อไปพร้อมกับมองไปที่เกาะตรงหน้าเขา

 

“ นี่ฉันต้องมาอยู่บนเรือหรอเนี้ย,น่าเบื่อจริงๆ!”

 

ในตอนที่เขาเดินเข้าไปในเมืองนั้นโรแกนก็ได้พบว่าสิ่งมีชีวิตและพืชพันธ์ต่างๆนั้นมันเป็นอะไรที่แปลกประหลาดมาก

 

รูปร่างของพวกมันนั้นแตกต่างจากปกติราวกับว่าพวกมันถูกดึงจนยืดยาวออกมา

 

“ เป็นเพราะสภาพอากาศที่แตกต่างของเกาะแห่งนี้ฉันหรอ?”

 

เขานั้นได้คิดอยู่ในใจอย่างลับๆ แต่เขานั้นก็ยังไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงอยู่ดีโลกนี้นั้นเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้

 

ยกตัวอย่างเช่นในพื้นที่เดียวกันแต่กลับมีมีสภาพอากาศที่แตกต่างกันหรือแม้กระทั่งวัฒนธรรมก็ยังแตกต่างกันทั้งๆที่อยู่ในที่เดียวกัน

 

อีกตัวอย่างหนึ่งที่นับว่าเป็นสิ่งที่ลึกลับที่สุดในโลกนี้นั่นก็คือผลไม้ปีศาจ!

 

ลองริงค์ลองแลนด์นั้นเป็นหมู่เกาะไม่ใช่เกาะ,สิ่งมีชีวิตและพืชพันธ์นั้นมีความโดดเด่นเป็นอย่างมาก มันทําให้คนที่พึ่งเคยมานั้นต่างก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็น

 

“ มีสิ่งมหัศจรรย์มากมายในโลกใบนี้และมีสถานที่มากมายที่เต็มไปด้วยอันตราย!”

 

รอยยิ้มนั้นได้ปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของโรแกนตอนนี้เขากําลังรู้สึกตื่นเต้น

 

ในตอนเย็น,ทุกคนก็ได้กลับมาที่เรือพร้อมกับสิ่งของมากมายจากนั้นในตอนกลางคืนเรือก็ได้แล่นออกไปอย่างช้าๆ

 

“ จุดหมายต่อไป,วอเตอร์เซเว่น!”

 

โรแกนนั้นกําลังยืนอยู่บนหัวเรือพร้อมกับหันหน้าไปรับลมทะเล

 

“ ในครั้งนี้จุดประสงค์ของเรานั้นไม่ใช้การแล่นเรือหรือเดินทางไปที่ครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์”

 

“ แต่จุดประสงค์ของพวกเราในครั้งนี้คือการไปเอาตัวพวกพ้องของพวกเรากลับมา!”

 

“ เมื่อไหร่ที่พวกเราทําภารกิจนี้เสร็จฉันจะพาพวกนายไปพบกับการผจญภัยสุดวิเศษ!”

 

“ พวกเราจะเริ่มต้นจากศูนย์เพื่อมองดูความสวยงามของโลกใบนี้!”

 

เสียงที่แผ่วเบาของเขาได้ดังเข้าไปในหูของลูกเรือทุกคน

 

“ ฮ่า ฮ่า,กัปตันเราจะไปกับคุณทุกที่!”

 

“ การผจญภัยงั้นหรอ? ฉันเฝ้ารอมันมาตลอด!”

 

“ ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากจะเริ่มต้นที่อีสต์บลูซึ่งเป็นบ้านเกิดของราชาแห่งโจรสลัด โกล ดี โรเจอร์!”

 

หลังจากได้ยินคําพูดของโรแกนทุกคนต่างก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

แฟนเพจ : novelza

คอมเม้นต์

การแสดงความเห็นถูกปิด