วิวาห์พลิกรัก ฉบับซุปตาร์ – ตอนที่ 798 ตราบใดที่ถังหนิงชอบเธอ

อ่านนิยายจีนเรื่อง วิวาห์พลิกรัก ฉบับซุปตาร์ ตอนที่ 798 ตราบใดที่ถังหนิงชอบเธอ อ่านนิยายจีน.COM | อ่านนิยายจีนแปลไทย.

กลางดึกคืนหนึ่ง ณ บ้านตระกูลเฉวียน

 

 

เฉวียนจื่อเยี่ยนั่งพิงอยู่บนโซฟาพลางดื่มไวน์จากแก้วที่อื่นในมือ เขาอยู่ในชุดนอนผ้าบางเบาแต่เครื่องแต่กลับไม่มีทำความร้อนอยู่ในห้อง

 

 

พ่อบ้านสูงวัยเดินเข้ามาในห้องพน้อมผ้าห่มผืนหนา “นายน้อยครับ อากาศเย็นอย่างนี้…”

 

 

“เจอเฉี่ยนเฉี่ยนหรือยังครับ” เฉวียนจื่อเย่ถามทั้งดวงตาปรือขณะที่ยกแก้วไวน์ขึ้นจรดริมฝีปาก การกระทำของเขาแฝงไปด้วยรังสีร้ายกาจ ยากที่จะทำให้เขาละเลยความสนใจ

 

 

“ไม่ครับ ดูเหมือนอยู่ๆ คุณหนูรองก็หายเข้าไปในกลีบเมฆ เราตามหาทั่วปักกิ่งแล้วแต่ไม่เจอเธอเลยครับ” พ่อบ้านตอบกลับ “นายน้อยครับ ทำไมเราไม่…”

 

 

“ออกไปได้แล้วครับ” เฉวียนจื่อเย่รู้ว่าพ่อบ้านต้องการบอกอะไรจึงเอ่ยปากไปอย่างเย็นชาเช่นนี้ “คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่ลุงก็รู้ดีว่าเฉี่ยนเฉี่ยนมีความหมายยังไงกับผม”

 

 

อีกฝ่ายถอนใจออกมาก่อนเอ่ย “ผมจะตามหาเธอต่อไป หวังว่านายหญิงกับคุณชายจะไม่ทราบเรื่องนะครับ”

 

 

ช่วยจื่อเยี่ยว่าอย่างไม่ยี่หระ “รู้แล้วจะทำไมล่ะ”

 

 

เดิมทีเขาและหลินเฉี่ยนไม่มีเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด หากเขาหวังในตัวเธอจะให้ทำตัวเป็นพี่ชายเธอได้อย่างไร

 

 

“คุณหนูรองคงไม่อยากให้คุณทำแบบนี้ นายหญิงเองก็ไม่ค่อยสบาย เธอคงไม่อยากให้คุณทำให้ท่านไม่พอใจ”

 

 

“เรื่องแบบนี้มันน่าตลกจะตายไป” เฉวียนจื่อเยี่ยปาแก้วในมือจนแตก แสดงท่าทีหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด “ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันจะตัดขาดกับตระกูลเฉวียนและค่อยแต่งงานกลับเข้ามาอยู่ในตระกูลเอง ฟังดูเป็นยังไงบ้างล่ะ”

 

 

พ่อบ้านไม่ได้ตอบรับกลับไป

 

 

อันที่จริงเขาอยากให้เฉวียนจื่อเยี่ยแสดงภาพยนตร์มากกว่านี้เจ้าตัวจะได้รู้จักผู้หญิงคนอื่นๆ มากขึ้น แม้ว่าจะคบกับหญิงสาวในวงการบันเทิงเขาก็จะยอมรับมัน

 

 

“หลินเฉี่ยน เธอกล้าคิดหนีฉันไปอย่างนั้นเหรอ”

 

 

 

 

ฟังอวี้ยังตามสืบเรื่องของหลินเฉี่ยนต่อ หลังเสร็จสิ้นเขาจึงนำเรื่องกลับไปรายงานโม่ถิง “เฉวียนจื่อเยี่ยไม่ได้เดินเกมเหมือนอย่างคนธรรมดา แต่ว่าเขาตามติดหลินเฉี่ยนอย่างไม่ลดละ ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหนเขาก็จะหาทางมาอยู่ใกล้ๆ

 

 

“แต่ฝ่ายหลินเฉี่ยนไม่ยอม เธอปฏิเสธเฉวียนจื่อเยี่ยมาตลอดหลายปี แม้ว่าแต่ก่อนขาจะจูบและแตะเนื้อต้องตัวเธอแต่เธอก็ไม่เคยยอมให้เขาทำอย่างนั้นอีกครับ”

 

 

“น่าสนใจดีนี่…”

 

 

“คุณจะเก็บคนอันตรายอย่างนั้นให้อยู่ข้างๆ ถังหนิงเหรอครับ” ฟังอวี้ถามย้ำ “ถ้าเฉวียนจื่อเยี่ยรู้เรื่องนี้เข้าคงต้องเกิดเรื่องวุ่นวายในปักกิ่งอีกแน่”

 

 

“ตราบใดที่ถังหนิงชอบเธอมันไม่สำคัญอะไรหรอก” โม่ถิงตอบกลับอย่างเรียบเฉย

 

 

หน้าที่การงานของถังหนิงนั้นมั่นคงทว่าไม่มั่นคงเพียงพอ

 

 

รางวัลเดียวไม่พอที่จะการันตีสถานะของเธอให้เหมือนเดิมได้ตลอด ดังนั้นโม่ถิงจึงไม่ได้วางแผนที่จะให้เธอลาวงการการแสดงเพราะต้องการช่วยพาเธอไปให้ถึงฝัน สำหรับเรื่องอื่นๆ เขารู้ว่าถังหนิงสามารถชั่งใจระหว่างข้อดีข้อเสียได้ด้วยตัวเอง ในเวลาเช่นนี้เขารู้ว่าเธอต้องการคนที่เชื่อใจได้อยู่ข้างกาย และดูเหมือนหลินเฉี่ยนจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม

 

 

อย่างไรก็ตามโม่ถิงไม่คิดว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นกับถังหนิงในคืนนั้น

 

 

 

 

ในขณะที่พวกเขาถ่ายทำฉากตอนกลางคืน ผู้กำกับต้องการให้บรรยากาศดูน่ากลัวมากขึ้นทางทีมงานจึงสร้างฝนเทียมขึ้นมาในขณะที่ถังหนิงจะตกลงไปในบ่อน้ำ

 

 

“พี่หนิง ฉากต่อไปค่อนข้างอันตรายมาก แน่ใจเหรอคะว่าจะไม่ใช่ตัวแสดงแทน” หลินเฉี่ยนเริ่มรู้สึกกังวลขณะที่มองทีมงานเตรียมฉาก

 

 

“ไม่ต้องหรอก” ถังหนิงเข้าใจว่าหลินเฉี่ยนยังไม่ชินกับวิธีการทำงานของเธอ เธอไม่เคยใช้ตัวแสดงแทนเพราะทุกครั้งที่คิดถึงตัวแสดงแทนจะนึกถึงเฉินซิงเยียน หากวันนี้เฉินซิงเยียนต้องตกลงไปในบ่อน้ำครอบครัวของเธอจะรู้สึกเจ็บปวดเพียงไหน

 

 

หลินเฉี่ยนมองไปที่อุปกรณ์ในมือของทีมงานและเอ่ยเตือน “ทำให้มั่นใจว่าพี่หนิงจะปลอดภัยด้วยนะคะ”

 

 

“ไม่ต้องห่วง บ่อน้ำนี้ไม่ลึกมากและเราได้เตรียมการไว้ก่อนแล้ว”

 

 

“แต่ว่าการโดดลงไปจากที่สูงขนาดนั้นก็อาจทำให้บาดเจ็บได้นะคะ” หลินเฉี่ยนเอ่ยย้ำ

 

 

ถังหนิงสัมผัสได้ว่าหลินเฉี่ยนเป็นห่วงเธอจากใจจริง อีกฝ่ายมาอยู่ที่นี่เพื่อแสดงความขอบคุณ คนบางคนก็เป็นเช่นนั้น ตราบใดที่คุณทำดีกับพวกเขา เขาก็ยินดีจะตอบแทนกลับด้วยทั้งชีวิต

 

 

“ฉันรู้ๆ ฉันจะระวังตัวอย่างแน่นอน”

 

 

“เอาละ ถังหนิง มาเริ่มถ่ายกันเถอะ” ทีมงานเข้าประจำที่ของตัวเองทันทีที่ผู้กำกับสั่ง

 

 

ในตอนนี้ถังหนิงถูกผูกตัวไว้ด้วยเชือก

 

 

“เธอต้องระวังตัวด้วยนะ”

 

 

ในขณะที่หลินเฉี่ยนมองดูถังหนิง ทันใดนั้นเธอรู้สึกเหมือนเห็นภาพนี้มาก่อน เธอนึกถึงตอนที่เฉวียนจื่อ

 

 

เหยี่ยถ่ายทำฉากที่คล้ายคลึงกัน

 

 

เธอจำทุกสิ่งทุกอย่างที่เฉวียนจื่อเยี่ยทำเพื่อเธอได้ดี หากแต่ฝืนตัวเองไม่ให้ตอบรับความรู้สึกของเขาเพราะไม่ต้องการทรยศคุณนายเฉวียน

 

 

ย้อนกลับไปสมัยที่พวกเขายังเป็นนักเรียน หลินเฉี่ยนเริ่มมีความรู้สึกดีๆ ต่อเฉวียนจื่อเยี่ย ทว่าคุณนาย

 

 

เฉวียนเตือนเธอไม่ให้ไปล่อลวงลูกชายตน หากเธอทำเช่นนั้นคุณนายเฉวียนจะยอมฆ่าตัวตายดีกว่าต้องทนเห็นหลินเฉี่ยนต้องกลายมาเป็นลูกสะใภ้ของเธอ

 

 

ความละอายใจทั้งหมดตลอดหลายปีก่อนทำให้หลินเฉี่ยนยืนกรานที่จะปฏิเสธความรู้สึกของเฉวียนจื่อ

 

 

เหยี่ย

 

 

เธอไม่ได้สนใจศักดิ์ศรีของตัวเองเพียงแค่รู้สึกเกลียดชังเท่านั้น

 

 

“พี่หนิง! พระเจ้า พี่หนิง…”

 

 

ในจังหวะที่ทุกคนได้ยินเสียงเชือกขาดพวกเขาก็นิ่งงันไป ถังหนิงตกลงไปในบ่อน้ำจริงๆ

 

 

หลินเฉี่ยนรีบวิ่งมาด้านหน้าและหันไปทางทีมงาน “หยุดฝนค่ะ!”

 

 

จากนั้นเธอวิ่งไปที่บ่อน้ำ ตั้งท่าจะโดดลงไปด้วยตัวเองแต่ถูกทีมงานรั้งไว้ “คุณลงไปไม่ได้มันอันตราย”

 

 

“ถ้าถังหนิงลงไปได้ทำไมฉันจะทำไม่ได้ล่ะคะ” หลินเฉี่ยนมัดเชือกไว้กับตัวเองและสั่ง “เร็วเข้า! ช่วยเอาฉันลงไปที”

 

 

เธอลงไปในบ่อน้ำอย่างไม่ลังเล “พี่หนิง… พี่หนิง…”

 

 

“ฉันไม่เป็นไร” ถังหนิงตอบ “ฉันแค่มองไม่ค่อยเห็นเฉยๆ ”

 

 

หลินเฉี่ยนหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดไฟฉายทันที และเห็นว่าถังหนิงนั่งอยู่ที่ก้นบ่อพร้อมแขนที่เต็มไปด้วยเลือด

 

 

“เจ็บมากไหมคะ”

 

 

“ไม่เท่าไร ฉันทนได้ เธอลงมาด้านล่างนี้คนเดียวได้ยังไง”

 

 

หลินเฉี่ยนลงมาถึงก้นบ่อและรีบตรวจดูอาการบาดเจ็บของถังหนิง “ดูเหมือนแขนคุณจะครูดตอนที่ตกลงมา เจ็บที่อื่นบ้างไหมคะ”

 

 

“อย่าตื่นตูมเกินไปสิและไม่ต้องบอกถิงเรื่องนี้ด้วย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น” ถังหนิงสั่งทันที “เป็นเรื่องปกติที่จะบาดเจ็บในกองถ่าย”

 

 

“คุณกลัวประธานโม่เป็นห่วงเหรอคะ” หลินเฉี่ยนเผยความรู้สึกที่แท้จริงของถังหนิง “แน่นอนว่าเราสามารถเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้ แต่ทีมงานต้องหาคำตอบว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นดังนั้นพวกเขาจะได้ระวังให้มากขึ้น”

 

 

ถังหนิงมองหลินเฉี่ยนและคิดได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้บอบบางอย่างที่เห็นภายนอก จริงๆ แล้วเธอเข้มแข็งไม่น้อย

 

 

“พี่หนิง ผู้ช่วยหลิน คุณสองคนไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ถ้าอย่างนั้นเราจะดึงพวกคุณขึ้นมาแล้วนะครับ” เสียงทีมงานคนหนึ่งดังมาจากปากบ่อ จากนั้นถังหนิงและหลินเฉี่ยนก็ถูกดึงขึ้นไป

 

 

ในตอนนั้นเองที่ผู้กำกับตะโกนต่อว่าผู้ช่วยฝ่ายอุปกรณ์

 

 

ขณะเดียวกันสวี่ซินที่กำลังดูการถ่ายทำอยู่ใกล้ๆ และมองอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยที่ถูกถอดจากตัวถังหนิงอย่างไม่สำนึก

 

 

แม้ว่าถังหนิงจะเก่งกาจแต่สุดท้ายเธอก็ยังได้รับบาดเจ็บไม่ใช่หรือ

 

 

เธอคิดว่าไม่มีใครเทียบตัวเองได้จริงๆ หรือ

 

 

“ผมตรวจสอบดีแล้วจริงๆ นะครับผู้กำกับ ผมทำแล้วจริงๆ ”

 

 

“อย่างนั้นก็ตรวจดูอีกครั้งค่ะ” หลินเฉี่ยนขึ้นเสียงใส่ทีมงานคนหนึ่งทันที

คอมเม้นต์

การแสดงความเห็นถูกปิด