ยอดหญิงอันดับหนึ่ง – ตอนที่ 198.1 ตบหน้าเหลียนเหนียง (1)

อ่านนิยายจีนเรื่อง ยอดหญิงอันดับหนึ่ง ตอนที่ 198.1 ตบหน้าเหลียนเหนียง (1) อ่านนิยายจีน.COM | อ่านนิยายจีนแปลไทย.

​บน​โลก​ใบ​นี้​ใน​ใจ​ของ​แม่นั​้น​ ​ไม่ว่า​จะ​เป็น​ชายา​เอก​หรือ​อนุ​ ​ขอ​เพียงแค่​แย่ง​ลูกชาย​ไป​บางที​ล้วน​มี​แต่​เล่ห์เหลี่ยม

​วันที่​สอง​ยาม​แสง​อาทิย​์​สอดส่อง​ ​จู​ซุ่น​ขันที​แห่ง​ตำหนัก​ฉือ​หนิง​เอ่ย​คำสั่ง​ของ​ไท่​เฮา​ ​ให้​ขันที​สอง​คน​พาชา​ยา​ฉิน​ออกจาก​อาราม​หลวง

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​เปลี่ยน​ชุด​จาก​ชุด​แม่ชี​ ​เป็น​ชุด​ใน​วัง​ง่ายๆ​ ​เดินตาม​ขันที​ทั้งสอง​ไป​ ​พอ​ถึง​ทางเข้า​ประตู​เจิ​้ง​หยาง​ ​ขันที​ส่ง​ป้าย​ประจำ​กาย​เปิด​ประตูออก​จาก​ประตูเมือง

​ฝั่ง​ตรงข้าม​คูเมือง​คุ้มกัน​เมือง​ ​มี​รถม้า​จอด​อยู่

​ตั้งแต่​พระอาทิตย์​ยัง​ไม่ทัน​ขึ้น​เต็มที่​เกา​จ๋าง​สื่อ​ก็​รีบ​ไป​เรียก​คน​ลาก​รถลาก​มาที​่​นี่​ ​ม้วน​แขน​เสื้อ​รอ​อยู่นาน​ ​พอ​เห็น​ร่าง​ที่​คุ้นเคย​ ​สีหน้า​ก็​ตื่นเต้น​ดีใจ​ขึ้น​มาทัน​ที่​ ​ตะโกนสั่ง​บ่าว​รับใช้​ ​“​ไป​ ​รีบ​ไปรับ​เหนียง​เหนียง​”

​เหล่า​บ่าว​รับใช้​เห็น​เหนียง​เหนียง​ของ​ตน​เดิน​มาจาก​ทาง​คูเมือง​คุ้มกัน​เมือง​ ​กุลีกุจอ​รีบ​ไปรับ​ ​โค้ง​ตัว​ก้ม​ด้วยความยินดี​ ​“​เหนียง​เหนียง​ลำบาก​แล้ว​”

​แม้ว่า​เหนียง​เหนียง​จะ​อยู่​ใน​จวน​ได้​ไม่นาน​ ​นั่ง​ตั่ง​ยัง​ไม่ทัน​ร้อน​ก็​ถูก​ลงโทษ​ใน​อาราม​เสีย​ช่วงเวลา​เหล่านี้​ ​ก็​ไม่มีผล​กระทบ​ความรัก​และ​ความเคารพ​ของ​บ่าว​รับใช้​ได้​ ​ช่วงเวลา​ที่อยู่​ที่​จวน​ ​ติด​ดิน​มาก​ว่า​เจ้านาย​จริงๆ​ ​เสียอีก​ ​และ​เข้ากับ​บ่าว​รับใช้​อยู่​มาก​ ​มักจะ​มอบ​อะไร​เล็ก​ๆ​ ​น้อย​ๆ​ ​เช่น​ตอนที่​คุณหนู​อดอาหาร​ประท้วง​ ​ชายา​เอก​ก็​ไม่ได้​ต่อว่า​ ​กลับ​นำ​อาหาร​ที่​ประณีต​สวยงาม​ทั้งหมด​มา​ให้​บ่าว​รับใช้​ทั้ง​จวน​ได้​ทาน​กัน​ ​ทำให้​บ่าว​รับใช้​ซาบซึ้ง

​ได้ยิน​ว่า​ชายา​เอก​ถูก​ลงโทษ​ ​บ่าว​ใน​จวน​ก็​แค้นเคือง​มาก​ ​หลาย​วัน​มานี​้​พูดว่า​ไม่เป็นธรรม​อยู่​ไม่น้อย

​เกา​จ๋าง​สื่อ​เปิด​ผ้าม่าน​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ก้าว​เท้า​ขึ้นรถ​ ​พอ​รถ​ขยับ​ ​ใบหน้า​อวบ​อิ่ม​รูปไข่​ก็​ปะทะ​เข้ามา

​ชุย​อิน​หลัว​ที่อยู่​ใน​รถ​ ​ไม่ได้​เจอกัน​นาน​ ​คล้าย​ว่า​อวบอ้วน​ขึ้น​มา​เล็กน้อย​ ​พอ​เห็น​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ ​ใบหน้า​ก็​ขมวด​ ​โอบกอด​เอว​ของ​นาง​ไว้​ ​“​ท่าน​กลับมา​แล้ว​”​ ​สะอึก​อื้น​ ​น้ำเสียง​เต็มไปด้วย​ความไม่พอใจ​ ​“​แย่​ๆ​ ​จริง​ ​แอบ​ไปนอก​เมือง​คนเดียว​ ​ไม่​บอก​ข้า​สัก​คำ​”

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ได้ยิน​เสียง​นาง​สะอื้น​ไห้​จึง​ลูบ​ศีรษะ​ปลอบใจ​อยู่​สอง​สาม​ประโยค​ ​สั่ง​ให้​คน​ลาก​รถ​ตรง​กลับ​ไป​ที่​จวน

​เกา​จ๋าง​สื่อ​ขึ้น​บน​รถ​ ​คัน​เดียว​กับ​คุณหนู​และ​เหนียง​เหนียง​ ​คน​บังคับ​รถ​ตีบัง​เหียน​ ​ออก​ไป​จาก​วัง​ ​มุ่งหน้า​ไป​ทางเหนือ​จน​ฝุ่นตลบ

​ชุย​อิน​หลัว​เปิดม่าน​มอง​ด้านหลัง​กำแพง​วัง​ ​ใบหน้า​รูปไข่​ยัง​มี​ความหวาดกลัว​ ​เอ่ย​เสียง​เบา​ ​“​ที่นี่​ ​หลังจากนี้​อย่า​มาบ​่อย​เป็นอันขาด​ ​ทำ​อะไร​นิดหน่อย​ก็​โดน​ลงโทษ​กักขัง​”

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ลูบ​ศีรษะ​ชุย​อิน​หลัว​เบา​ๆ​ ​เด็กน้อย​คน​นี้​กีดกัน​พระราชวัง​เยี่ยง​นี้​ ​หารู้ไม่​ว่า​ตัวนาง​เอง​นั้น​เมื่อ​ชาติก่อน​เป็น​ถึง​มเหสี​รอง​ ​เกรง​ก็​แต่ว่า​จะ​ได้​ใช้ชีวิต​อยู่​ใน​พระราชวัง​ไป​ตลอดชีวิต

​ระ​หวาง​ทาง​กลับ​จวน​ ​ปาก​เล็ก​ๆ​ ​ของ​ชุย​อิน​หลัว​ก็​พูด​ไม่​หยุด​ ​เดินทาง​มา​ได้​ครึ่งทาง​ ​กำลัง​ผ่าน​ถนน​เส้น​หนึ่ง​จู่ๆ​ ​ก็​อึดอัด​ใจ​ ​เปิด​ผ้าม่าน​ขึ้น​มองออก​ไป​ข้างนอก​

​“​เป็น​อะไร​ไป​”​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​มองตาม​ท่าทาง​ของ​นาง​ ​มองผ่าน​หน้าต่าง​ออก​ไป​ข้างนอก​ ​นี่​เป็น​ถนน​เส้น​หลัก​ของ​เมือง​เยี​่ย​จิง​ ​เพราะว่า​ที่นี่​เป็น​เมือง​ใกล้​วัง​หลวง​ ​จวน​เดี่ยว​ส่วนมาก​มีทั​้ง​ระดับ​กลาง​จนถึง​สูง​ ​สกุล​อวิ​๋​นก​็​ไม่ใช่​ข้อยกเว้น​ ​ตรง​ไป​ข้างหน้า​เลี้ยวซ้าย​เข้า​ซอย​ ​ก็​เป็นบ้าน​ตน​แล้ว

​ชุย​อิน​หลัว​เหลียว​มอง​ ​ลังเล​อยู่​สักพัก​ ​ถึง​จะ​ตัดสินใจ​ได้​ ​กระทืบเท้า​ส่งเสียง​เด็ก​ ​“​หยุด​รถ​!​”

คน​บังคับ​รถ​ได้ยิน​เสียง​ของ​คุณหนู​จึง​หยุด​รถ​ลง​เข้าข้าง​ทาง​อย่าง​ช้าๆ​ ​และ​นุ่มนวล

​“​คุณหนู​จะ​ทำ​อัน​ใด​หรือ​ขอรับ​”​ ​เกา​จ๋าง​สื่อ​เอ่ย​เสียงดัง​คิ้ว​ขมวด​ ​“​เหนียง​เหนียง​เพิ่งจะ​ได้​ออกจาก​วัง​ ​ลำบาก​เป็นอย่างมาก​ ​ทั้ง​ยัง​ต้อง​กลับ​ไป​ซัก​…​”

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​โบกมือ​ ​ส่งสัญญาณ​ให้​เกา​จ๋าง​สื่อ​อย่า​เพิ่ง​ตำหนิ

​ชุย​อิน​หลัว​จ้องมอง​นาง​ ​“​ไหน​ๆ​ ​ก็​ผ่าน​ทาง​นี้​แล้ว​ ​เยี่ยง​นั้น​พวกเรา​ไป​แวะ​ที่​จวน​เจ้ากรม​กัน​เถอะ​”

​ไป​บ้าน​สกุล​อวิ​๋น​?​ ​เด็ก​คน​นี้​กำลัง​คิด​จะ​ทำ​อะไร​?​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​มอง​นาง​ ​“​อา​หลัว​ ​มีเรื่อง​อะไร​รีบ​พูด​มา​เถอะ​”

​ชุย​อิน​หลัว​คิด​ว่า​ไม่มี​วิธี​แล้ว​ ​จึง​พูดความจริง​ออกมา​หมด​ ​“​คือ​ว่า​…​ข้า​ไม่ได้​เจอ​พี่ชาย​อวิ​๋​นมา​หลาย​วัน​แล้ว​ ​รู้สึก​ไม่ชอบมาพากล​ ​ก่อนหน้านี้​ทุกๆ​ ​สอง​วันหลัง​เลิกเรียน​จะ​มา​เจอ​ข้า​ตลอด​ ​ต่อให้​ไม่​มาก​็​จะ​ฝาก​มั่ว​เซียง​มาบ​อก​ข้า​ ​ข้า​ไม่​ค่อย​สบายใจ​นัก​ ​ในเมื่อ​พี่สะใภ้​กลับมา​แล้ว​ ​เยี่ยง​นั้น​พวกเรา​แวะ​ไปดู​กัน​เถอะ​”

​พี่ชาย​อวิ​๋น​?​ ​นึก​อยู่​สักพัก​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ถึง​จะ​นึกออก​คนที​่​พูดถึง​คือ​น้องชาย​ของ​นาง​เอง

​เด็ก​สอง​คน​นี้​ไปรู​้​จัก​กันได​้​เยี่ยง​ไร​?​ ​ไม่ได้​เจอกัน​ไม่​กี่​วัน​?​ ​ความสัมพันธ์​เยี่ยง​นี้​ ​ไม่ใช่​เพียง​ผิวเผิน​แน่​ ​นาง​หัน​มอง​เกา​จ๋าง​สื่อ

​เกา​จ๋าง​สื่อ​ก็​เพิ่งจะ​รู้​ไม่​กี่​วันก่อน​ ​เพียงแค่​พระ​ชายา​ไม่อยู่​ที่​จวน​ ​ด้าน​หนึ่ง​ก็​เป็น​น้องชาย​ของ​พระ​ชายา​ ​อีก​คน​หนึ่ง​ก็​เป็น​น้องสาว​ของ​ท่าน​อ๋อง​ ​ไม่รู้​ว่า​ควรจะ​พูด​เข่น​ไร​ ​ทำได้​เพียง​ไม่รู้ไม่ชี้​ ​พยักหน้า​เท่านั้น

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ไม่​พูด​อะไร​มาก​ ​ขมวดคิ้ว​เล็กน้อย​ ​“​ไป​ ​ไป​จวน​เจ้ากรม​”

​ได้ยิน​ชุย​อิน​หลัว​พูด​เยี่ยง​นี้​ ​ก็​ยัง​รู้สึก​กังวลใจ​อยู่​บ้าง

​ไม่ว่า​อย่างไรก็ตาม​ ​ถือ​เสียว​่า​แวะ​ไปดู​น้องชาย​เสียหน่อย

​ไม่ได้​กลับบ้าน​มา​หลาย​เดือน​แล้ว​ ​จวน​เจ้ากรม​น่าจะ​เปลี่ยน​ใหม่​แล้ว​ ​คงจะ​หรูหรา​กว่า​เก่า​ ​เป็น​ต้อง​ไว้ทุกข์​ฮองเฮา​ ​จึง​ไม่กล้า​เปิดเผย​ ​เลย​ตกแต่ง​แบบ​เรียบง่าย

​เกา​จ๋าง​สื่อ​ไป​เค้า​ประตู​เรียก​บ่าว

​รอ​อยู่​สักพัก​ ​ปนะ​ตู​ใหญ่​จวน​เจ้ากรม​เปิด​ออก

​ม่อ​ไค​ไหล​พาบ​่า​วรับ​ใช้​และ​มอม​ออ​อก​มาจาก​จวน​ ​นึกไม่ถึง​ว่า​คุณหนู​ใหญ่​กลับ​จวน​ก็​ไม่​บอก​เลย​สักนิด​ ​ตกใจ​อยู่​บ้าง​ ​แต่​ไม่กล้า​ชักช้า​ ​เดินลง​บันได​ตั้ง​มือ​ทำความเคารพ​ต้อนรับ

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​จูงมือ​ชุย​อิน​หลัว​เดินลง​จาก​รถ​ ​เอ่ย​เพียงแค่​ให้​เกา​จ๋าง​สื่อ​ตาม​จน​ทั้งสอง​ ​เดิน​มุ่งหน้า​เข้า​จวน​เจ้ากรม

​ม่อ​ไค​ไหล​เดิน​นำทาง​ ​เดิน​ไป​พูด​ไป​ ​“​วันนี้​คง​เป็น​วันที่​ชายา​ฉิน​อ๋อง​ออกจาก​วัง​ใช่​หรือไม่​ขอรับ​?​ ​เหตุใด​ถึง​มาที​่​จวน​เจ้ากรม​ได้​ ​นายท่าน​ยัง​ไม่​กลับ​จาก​ที่ทำการ​เลย​…​”

​อวิ​๋น​หวาน​ชิ่น​มอง​ไปร​อบ​ๆ​ ​ปลายเท้า​หยุด​ลง​ ​มอง​ทุก​สารทิศ​ ​เอ่ย​ขัด​ ​“​จิ​่นจ​้​งกั​บท​่าน​ย่า​ล่ะ​?​”

​ม่อ​ไค​ไหล​เกิด​ความสงสัย​ ​เอ่ย​ตอบ​ ​“​เหล่าฮู​เหยิ​นพอ​ฉลอง​ตรุษจีน​เสร็จ​ ​ท่าน​ข้าว​พร้อมหน้าพร้อมตา​กับ​นายท่าน​เสร็จ​ ​พอ​ชู​อี[1]ฟ้า​ยัง​ไม่ทัน​สว่าง​ก็​ออกจาก​เยี​่ย​จิง​กลับ​ไท่​โจว​แล้ว​ ​ส่วน​นายท่าน​ยัง​ไม่​เลิกเรียน​…​”

​ท่าน​ย่า​กลับ​ไท่​โจว​แล้ว​?​ ​สีหน้า​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​นึก​สงสัย

​“​ชู​อี​?​”​ ​ร่าง​อ้วน​กลม​ของ​ชุย​อิว​หลัว​ ​แต่​สมองกลับ​ไม่​เลอะเลือน​ ​ดึง​มือ​ของ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ให้​นาง​ก้มตัว​ลงมาก​ ​กระซิบ​ข้าง​หู​ ​“​เหมือนว่า​หลัง​ชู​อี​ ​ข้า​ก็​ไม่ได้​เจอ​พี่ชาย​อวิ​๋น​แล้ว​”

​นาง​ไม่ได้​ถาม​อะไร​มาก​ ​เพียงแต่​ยืน​ตัว​ขึ้น​ ​เดิน​เข้า​ห้อง​หลัก​ ​จับมือ​ชุย​อิน​หลัว​ไป​ด้วย​ ​นั่ง​บน​เก้าอี้​แล้วจึง​เอ่ย​ ​“​ท่าน​พ่อ​ไม่อยู่​ ​ท่าน​ย่า​ก็​ไป​แล้ว​ ​ตอนนี้​ใคร​ดูแล​อยู่​ไป​เรียก​มา​เถอะ​”

​ม่อ​ไค​ไหล​รีบ​เอ่ย​รับ​ ​“​ขอรับ​”

​ครู่เดียว​ก็ได้​ยิน​เสียง​ฝีเท้า​เบา​ๆ​ ​ตง​เจี่ย​กำลัง​ประคอง​เหลียน​เหนียง​ที่​สวม​ชุด​ผ้าฝ้าย​ ​ค่อยๆ​ ​เดิน​เข้ามา​ ​ย่อ​ทำความเคารพ​ ​เอ่ย​ ​“​ชายา​ฉิน​อ๋อง​จู่ๆ​ ​ก็​กลับมา​วันนี้​ ​ไม่​เอ่ย​บอก​กัน​ก่อน​ ​ท่าน​พี่​ยัง​ไม่​กลับมา​ ​เสียมารยาท​แล้ว​”​ ​ทั้ง​ยัง​ยก​แขน​ขึ้น​ ​“​เชิญ​เข้ามา​เถิด​…​ ​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​เตรียม​ชา​อีก​”

​ไม่มี​อะไร​น่าแปลกใจ​ ​คนที​่​ดูแล​จัดการ​หลัง​จวน​ตอนนี้​ ​เป็น​อนุ​รอง​ตาม​คาด

​หาก​เทียบ​กับ​ตอนแรก​ที่​ได้​เจอ​เหลียน​เหนียง​ ​ผิวพรรณ​ขาว​ขึ้น​มาก​ ​รูปร่าง​ดู​เอิบอิ่ม​ ​เหมือนว่า​จะ​ถูก​เลี้ยงดู​มา​อย่างดี​ ​อยู่ดีกินดี​ ​ไม่​เหมือน​มาจาก​ม้า​ผอม​อีกแล้ว​ ​ทุก​อา​กับ​กริยา​ดั่ง​สตรีที​่​ถูก​ตบแต่ง​มา​อย่างดี

​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​เอ่ย​ ​“​ไม่ต้อง​มา​พิธีรีตอง​ ​ข้ามา​นั่ง​สักประเดี๋ยว​เดี๋ยว​ก็​ไป​”

​เหลียน​เหนียง​ไม่​บีบบังคับ​อะไร​มาก​ ​เพียงแค่​ให้​สาวใช้​ประคอง​ไว้​ ​เดิน​ไป​ไม่​กี่​ก้าว​ ​จึง​เอ่ย​ถาม​ ​“​ไม่ทราบ​ว่า​ชายา​ฉิน​อ๋อง​มาที​่​นี่​ด้วย​เหตุใด​หรือ​”

[1] ​ชู​อี​ ​初​一​ ​หมายถึง​ ​วัน​แรก​หลังจาก​ตรุษจีน

คอมเม้นต์

การแสดงความเห็นถูกปิด