ยอดหญิงอันดับหนึ่ง – ตอนที่ 203-2 ปลูกฝังชายารัก (2)

อ่านนิยายจีนเรื่อง ยอดหญิงอันดับหนึ่ง ตอนที่ 203-2 ปลูกฝังชายารัก (2) อ่านนิยายจีน.COM | อ่านนิยายจีนแปลไทย.

ฟัง​ดูแล​้​วก​ลับ​เหมือน​การแข่งขัน​อัน​เลวร้าย​ระหว่าง​สาย​อาชีพ​เดียวกัน​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ทำการค้า​ขาย​มา​ได้​สักพัก​ ​มิใช่​ว่านาง​จะ​ไม่เคย​เจอ​วิธีการ​โจมตี​ของ​สาย​อาชีพ​เดียวกัน​มาก​่อน​ ​ทว่า​หาก​คิด​อย่างละเอียดถี่ถ้วน​ดูแล​้ว​ ​กลับ​ไม่​เป็น​เช่นนั้น

หอ​ชุน​หม่าน​เพิ่งจะ​เปิดกิจการ​แท้ๆ​ ​จะ​เรียก​ความอิจฉา​ริษยา​จาก​ผู้ใด​ได้​ ​ต่อให้​ศัตรู​เอา​คน​มา​พัง​ร้าน​ ​ปกติ​ก็​ไม่ได้​ใช้​คนรับใช้​ให้​มาทำ​นี่​นา​ ​ส่วนใหญ่​แล้ว​จะ​ใช้​คนรับ​จ้าง​ทำร้าย​คนอื่น​จาก​ชุมชน​ต่างถิ่น​มา​แทน​ ​พอ​ถึง​เวลา​ก็​ให้เงิน​ค่าจ้าง​ไป​แล้วก็​แยกย้าย​ ​ผู้ถูกกระทำ​ฟ้องร้อง​ก็​จับมือ​ใคร​ดม​มิได้​ ​สุดท้าย​ก็​ต้อง​ปล่อยไป​ ​จะ​เป็น​คน​มี​วรยุทธ์​ที่​เสื้อผ้าอาภรณ์​ราคาแพง​พวก​นี้​ได้​อย่างไร​ ​ซ้ำ​ยัง​ให้​พวกเขา​มาก​่อ​เรื่อง​ตะโกน​คำ​พวก​นั้น​ใน​ที่สาธารณะ​อีก

ชูซ​ย่า​รู้​ว่า​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​มีสัม​พันธ์​อัน​ดี​กับ​ใต้เท้า​เฟิ​่ง​ผู้​นั้น​ ​ครั้งนี้​คงจะ​ออกหน้า​ให้​เขา​เป็นแน่​ ​ยาม​นี้​นาง​ได้​ฟัง​ก็​เดือดดาล​อยู่​ไม่น้อย​ ​จึง​เอ่ย​แทรก​ขึ้น​ว่า​ ​“​ใต้เท้า​ผู้ดูแล​นั่น​ไม่เอาไหน​เสีย​เลย​ ​เป็น​ผู้พิพากษา​ของ​เมืองหลวง​แท้ๆ​ ​ประชาชน​แจ้งความ​ ​เหตุใด​จึง​ทำลวกๆ​ ​เช่นนี้​ ​ผู้ดูแลวั​่​นวาง​ใจ​เถิด​ ​ใน​เมืองหลวง​นี้​ ​กฎหมาย​เข้มงวด​ ​ไม่มี​เรื่อง​ใด​ที่​ตรวจสอบ​ไม่ได้​!​ ​ให้​นาย​หญิง​ข้า​ไป​แจ้งความ​กับ​ท่าน​อีก​รอบ​ยัง​ได้​…​”

พูด​ยัง​ไม่ทัน​จบ​ดี​ ​กลับ​เห็น​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​เงยหน้า​ขึ้น​อย่าง​คาดไม่ถึง​ ​ครานี​้​กลับ​ไม่กระตือรือร้น​รับคำ​ ​เอ่ย​แทรก​นาง​ขึ้น​ว่า​ ​“​ผู้ดูแลวั​่น​ ​เถ้าแก่​เจ้า​ยาม​นี้​ไม่เป็นไร​แล้ว​กระมัง​ ​บ้าน​เขา​อยู่​ที่ใด​หรือ​”

“​ไม่มี​อัน​ใด​ร้ายแรง​ขอรับ​ ​บ้าน​เถ้าแก่​อยู่​ที่​หมู่บ้าน​อวี​้​สุ่ย​ถนน​หลิ่ว​ถี​ขอรับ​”

ที่นั่น​เรียก​ได้​ว่า​เป็น​แหล่ง​รวม​ที่พักอาศัย​อัน​หรูหรา​ของ​เมืองหลวง​ ​อยู่​ใกล้​กับ​แม่น้ำ​สาย​ใหญ่​ของ​หนาน​เฉิง​ ​สภาพแวดล้อม​สวยงาม​ ​ตาม​หลัก​ฮวงจุ้ย​แล้ว​ ​เป็น​แหล่ง​เรียก​ทรัพย์​ที่​ใกล้​แม่น้ำ​ ​ดังนั้น​บ้านเรือน​ที่นั่น​จึง​เป็นที่นิยม​ใน​หมู่​พ่อค้า​แม่ค้า​ที่​ร่ำรวย​ของ​เมืองหลวง​อย่างยิ่ง​ ​ใน​ช่วง​ไม่​กี่​ปี​มานี​้​ ​ที่ดิน​ใน​ถนน​หลิ่ว​ถี​ได้รับ​ความนิยม​มากขึ้น​เรื่อยๆ​ ​มีทรัพย์​สิน​เท่าใด​ก็​ใช่​ว่า​จะ​ได้​ครอบครอง​ ​อีกทั้ง​ยัง​ต้อง​ซื้อขาย​กัน​เท่านั้น​ ​มิได้​ปล่อย​ให้เช่า​ ​ดูแล​้ว​ ​เฟิ​่ง​จิ​่ว​หลัง​คง​มิได้​มา​พัก​อยู่​ชั่วคราว​ ​เขา​จะ​อยู่​ยาว​เลย​หรือ

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​พยักหน้า​ ​“​ข้า​ทราบ​แล้ว​ ​ฝาก​บอก​เถ้าแก่​เจ้า​ให้​พัก​รักษาตัว​ดี​ๆ​ ​อย่า​เพิ่ง​โกรธ​หรือ​ร้อนใจ​ไป​”

ผู้ดูแลวั​่น​เอ่ย​อย่างนอบน้อม​ว่า​ ​“​ขอบพระคุณ​แม่นาง​ยิ่ง​”​ ​เขา​พูดคุย​อีก​สอง​สาม​คำ​ก็​ออกจาก​เซียงห​ยิง​ซิ่ว​ไป

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​มองตาม​ไป​เห็น​สี​ท้องฟ้า​มืด​ลง​แล้ว​ ​วันนี้​ไป​นั่น​มานี​่​อยู่​ทั้งวัน​ ​นาง​เอ่ย​ลา​หง​เยียน​คำ​หนึ่ง​ ​แล้ว​เดิน​นำ​ชูซ​ย่า​ออกจาก​ร้าน​ไป​ขึ้นรถ​ที่​มุมถนน​จิ้น​เป่า​เพื่อ​เดินทาง​กลับ

เมื่อมา​ถึง​จวน​อ๋อง​ ​ดวงอาทิตย์​ก็​ใกล้​ลับ​ขอบฟ้า​แล้ว

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​เพิ่งจะ​ก้าว​เข้า​จวน​มา​ ​บ่าว​เฝ้า​ประตู​ก็​รายงาน​ว่าวั​นนี​้​ท่าน​อ๋อง​เลิก​ว่าราชการ​ไว​จึง​กลับ​ถึง​จวน​แล้ว​ ​เยี​่​ยน​อ๋อง​ก็​มาด​้วย​เช่นกัน​ ​สอง​พี่น้อง​กำลัง​ปรึกษาหารือ​ข้อราชการ​กัน​อยู่​ที่​เรือน​ฮั่น​ม่อ​ของ​เรือน​ตะวันตกเฉียงเหนือ

เรือน​หลัก​คือ​ห้อง​หนังสือ​ ​ติดกัน​เป็น​ห้องนอน​ ​สะดวก​แก่​การทำงาน​ยิ่ง​ ​ทว่า​เรือน​ฮั่น​ม่อ​ที่อยู่​ด้าน​ตะวันตกเฉียงเหนือ​นั้น​ใกล้​กับ​แอ่งน้ำ​ ​สวยงาม​และ​เงียบสงบ​ ​ไร้​ผู้คน​มาร​บก​วน​ ​ส่วนใหญ่​เวลา​เขา​ปรึกษาหารือ​ข้อราชการ​สำคัญ​จึง​มักจะ​มาที​่​นี่

นาง​รู้ดี​ว่า​ตั้งแต่​ท่าน​อ๋อง​สาม​เริ่ม​รับผิดชอบ​ดูแล​งาน​ราชการ​ ​นับวัน​ยิ่ง​มี​คน​ชะเง้อชะแง้​ที่​ประตู​จวน​ฉิน​อ๋อง​เพราะ​อยาก​ผูก​สัมพันธ์​ด้วย​ ​บ่าวไพร่​ใน​จวน​ก็​ทำตาม​ที่​ผู้​เป็น​นาย​สั่ง​ ​จึง​มิได้​สนใจ​พวกเขา​เหล่านั้น​มาโดยตลอด​ ​มี​เพียง​เยี​่​ยน​อ๋อง​ที่​เข้า​ๆ​ ​ออก​ๆ​ ​ได้​อยู่​ตลอด​ ​บ่าว​รับใช้​รีบ​เปิด​ประตู​กลาง​ให้​ ​ทำความสะอาด​พื้น​ให้​เรียบร้อย​ ​ต้อนรับ​เขา​อย่าง​มีมา​รยาท

เยี​่​ยน​อ๋อง​คือ​พี่น้อง​ที่​สนิท​ที่สุด​เพียง​คนเดียว​ของ​ฉิน​อ๋อง​ ​ฉิน​อ๋อง​เป็น​ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์​ ​ข้าง​กาย​ต้อง​มี​คนที​่​ทั้ง​รู้ใจ​และ​เชื่อใจได้​ ​คน​ๆ​ ​นั้น​จะ​เป็น​ผู้ใด​มิได้​ถ้า​มิใช่​เยี​่​ยน​อ๋อง

ชาติก่อน​ ​ทั้งคู่​ก็​เป็น​พี่น้อง​กัน​ ​สนับสนุน​ซึ่งกันและกัน​ ​หลังจากที่​เยี​่​ยน​อ๋อง​ขึ้น​รับ​ตำแหน่ง​ ​มีเกียรติ​มีศรี​เป็นอย่างมาก​ ​โด่งดัง​มีชื่อเสียง​ไร้​ที่​สิ้นสุด​ ​ได้รับ​ความสำคัญ​จาก​ผู้​เป็น​พี่​ไม่น้อย​ ​ทำงาน​เพื่อ​บ้านเมือง​แต่กลับ​ฉลาด​ปลิ้นปล้อน​ ​ไม่​โอ้อวด​ออกหน้าออกตา​ ​ไม่​เปรียบเทียบ​กับ​ผู้อื่น​ ​และ​ไม่​ลาก​พรรค​ลาก​พวก​ ​ยืน​อยู่​ใน​ฐานะ​กษัตริย์​มาโดยตลอด​ ​อย่างไร​เสีย​ชาติก่อน​นาง​คลับคล้ายคลับคลา​ว่า​เพราะ​เยี​่​ยน​อ๋อง​เคย​ถูก​พระสนม​เอก​เฮ่อ​เหลียน​เลี้ยงดู​มาก​่อน​ ​ได้รับ​ความรัก​จาก​พระเจ้า​จ้าว​จง​ที่สุด​ ​แต่กลับ​ไม่เคย​ได้ยิน​เยี​่​ยน​อ๋อง​โอ้อวด​อัน​ใด​มาก​่อน​ ​อาจ​เพราะ​เยี​่​ยน​อ๋อง​อ่อนน้อม​ถ่อมตน​ ​แม้ว่า​จะ​ได้รับ​ความ​โปรดปราน​ ​แต่​ก็​มิ​เคย​ถูก​คน​เคียดแค้น​ ​กลับกัน​ยัง​มี​แต่​คนรัก​ใคร่​เอ็นดู​ ​แม้ว่า​พระ​เชษฐา​จะ​จากไป​ก่อน​ ​แต่​คาด​ว่าวั​นคื​นที​่​ดี​ก็​ไม่มีที่สิ้นสุด​ ​เรียก​ได้​ว่า​เป็น​อ๋อง​ที่​โชคดี​มี​วาสนา​ทีเดียว

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ครุ่นคิด​แล้ว​เอ่ย​ถาม​ออกมา​อย่าง​อด​มิได้​ ​“​ยัง​หารือ​กัน​อยู่​หรือ​ ​มืดค่ำ​แล้ว​ ​ยัง​มิได้​เสวย​หรือ​”

บ่าว​ตอบ​ว่า​ ​“​ไป​ถาม​มาร​อบ​หนึ่ง​แล้ว​ขอรับ​ ​แต่​ท่าน​อ๋อง​ทั้งสอง​บอกว่า​ให้​รอก​่อน​ ​ยัง​ไม่​หิว​”

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​คิด​อยู่​ครู่หนึ่ง​จึง​เรียก​ชูซ​ย่า​ไป​เตรียม​ขนม​อัน​ประณีต​กับ​ชาร้อน​ใน​ครัว​ ​รอ​เสร็จ​เรียบร้อย​ ​ก็​หัน​เปลี่ยน​ทิศทาง​เดิน​ไป​ยัง​เรือน​ฮั่น​ม่อ

นอก​ห้อง​หนังสือ​นั้น​ ​ซือ​เหยา​อัน​เห็น​เหนียง​เหนียง​มาก​็​เคาะ​ประตู​รายงาน​แก่​คน​ด้านใน

ภายใน​ห้อง​นั้น​ ​ม้วน​ฎีกา​กอง​อยู่​บน​โต๊ะ​ ​ทั้งคู่​มีโต​๊ะ​หนังสือ​ที่​ทำ​จาก​ไม้จันทร์​หอม​กั้น​อยู่​ ​ปรึกษา​ข้อ​ราชกิจ​ที่​สำคัญ​กัน​มาต​ลอด​ทั้ง​บ่าย​ ​กำลัง​พูดถึง​กองทัพ​แนวหน้า​ที่​เร่งด่วน​ ​และ​เกี่ยวกับ​เรื่อง​ทหาร​รักษาการณ์​ที่​ยาก​จะ​เลี่ยง​เหมิง​หนู​ที่มา​ระราน​ประชาชน​ใน​ชายแดน​ ​เรื่อง​นี้​เกิดขึ้น​อยู่​เจ็ด​แปด​ครั้ง​ภายใน​ปี​เดียว​ ​จะ​มี​เพิ่ม​อีก​สิบ​ยี่สิบ​ครั้ง​ก็​ไม่น่า​แปลกใจ​นัก​ ​อย่างมาก​ก็​ไม่​ถึงกับ​ต้อง​ศึก​ ​อย่างน้อยที่สุด​ก็​ทำเอา​รำคาญ​นับ​ครั้ง​ไม่​ถ้วน​ ​ถึง​เวลานี้​ทีไร​ ​น้ำลาย​ของ​พวก​ฝั่ง​ยุ​ให้​รบ​กับ​ฝั่ง​กล่อม​ให้​สงบศึก​ใน​ราชสำนัก​ดุเดือด​เสีย​ยิ่งกว่า​ทหาร​แนวหน้า​เสียอีก

ได้ยิน​ซือ​เหยา​อัน​รายการ​ ​บรรยากาศ​เงียบสงบ​ภายใน​ห้อง​ก็​พลัน​ผ่อนคลาย​ลง​ ​มุม​โอษฐ์​เยี​่​ยน​อ๋อง​แย้ม​ออก​เป็น​รอยยิ้ม​ ​ยัก​คิ้ว​เอ่ย​ว่า​ ​“​พี่​สาม​ ​พี่สะใภ้​มา​แล้ว​”

“​มาก​็​มาสิ​”​ ซ​ย่า​โหว​ซื่อ​ถิง​เหลือบมอง​เยี​่​ยน​อ๋อง​ที่อยู่​ตรงข้าม​ครา​หนึ่ง​ ​ตรัส​ด้วย​น้ำเสียง​ไม่พอใจ​ว่า​ ​“​ข้า​บอก​เจ้า​ไป​ตั้งแต่​วันนั้น​ที่​ให้​เจ้า​ช่วย​งาน​ราชกิจ​แล้ว​ว่า​อย่า​ได้​ทำ​วาจา​ท่าทาง​ไม่​เรียบร้อย​เหลวไหล​”

เยี​่​ยน​อ๋อง​กลับมา​ทำ​สีหน้าท่าทาง​ให้​นิ่ง​สงบ​เช่น​เดิม​ ​“​อ้อ​”​ ​ได้ยิน​เสียง​บานประตู​ดัง​ขึ้น​ ​รองเท้า​ปัก​ลาย​เหยียบ​ลง​บน​พรม​ ​กลิ่นหอม​อวล​มาตา​มลม​ ​เงา​ร่าง​คน​งาม​นาง​หนึ่ง​เดิน​เข้ามา​จาก​หลัง​ม่าน​ ​นาง​ถือ​ปิ่นโต​ห้า​ชั้น​ที่​ทำ​จาก​ไม้แดง​แกะสลัก​เป็น​ลวดลาย​ดอกไม้​ใบ​หญ้า​เถา​หนึ่ง

เยี​่​ยน​อ๋อง​เพ่งมอง​ไป​ ​ไม่รู้​ว่า​ข้างใน​นั้น​ใส่​อัน​ใด​เอาไว้​บ้าง​ ​เห็น​แค่​ว่า​มี​ห้า​ชั้น​ก็​รู้​ได้​ว่า​ต้อง​มากมาย​หลาก​หลาก​เป็นแน่​ ​แต่กลับ​ได้ยิน​บุรุษ​ข้าง​กาย​เอ่ย​ขึ้น​ว่า​ ​“​เจ้า​มา​แล้ว​”​ ​แม้​จะ​ดู​ไม่​ออก​ว่าน​้ำ​เสียง​ยินดี​หรือไม่​ ​ทั้ง​ไม่เห็น​ว่ายิ​้ม​แย้ม​อยู่​ ​แต่กลับ​ปิดบัง​ความอ่อนโยน​ไว้​ไม่​มิด​ ​กล่าว​จบ​ ​แขน​เสื้อ​ก็​ลอยลม​ ​หยัด​กาย​เดิน​ไปหา​นาง​ ​ฉวย​เอา​ปิ่น​ที่​ดูแล​้​วน​่า​จะ​หนัก​อยู่​มา​วาง​ไว้​บน​โต๊ะ

เมื่อ​ครู่​ผู้ใด​บอกว่า​อย่า​ได้​ทำ​วาจา​ท่าทาง​ไม่​เรียบร้อย​เหลวไหล​กัน​นะ​ ​เยี​่​ยน​อ๋อง​ส่ายหน้า​อยู่​เงียบๆ​ ​เข้มงวด​กับ​พี่น้อง​แต่กลับ​ปฏิบัติ​กับ​ผู้อื่น​เสีย​โอบอ้อมอารี

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​มอง​ม้วน​ฎีกา​บน​โต๊ะ​ครา​หนึ่ง​แล้ว​ยิ้ม​เอ่ย​ว่า​ ​“​ข้า​ได้ยิน​ว่า​ท่าน​ทั้งสอง​ยัง​มิได้​เสวย​ ​จึง​ให้​คน​ทำ​ของว่าง​รองท้อง​มา​ให้​ ​ราชกิจ​เร่งด่วน​ก็​อย่า​ได้​ละเลย​สุขภาพ​ตัวเอง​นะ​เพ​คะ​”

เยี​่​ยน​อ๋อง​มอง​เสด็จ​พี่​ของ​ตน​ ​เห็น​เขา​เปิด​ฝา​เอา​ขนม​และ​อาหาร​ร้อน​ๆ​ ​ออกมา​ทีละ​ชั้น​ๆ​ ​อย่าง​เงียบๆ​ ​เพียง​ไม่นาน​ ​ฮะ​เก๋า​กุ้ง​ ​เนื้อสันใน​อบ​เกลือ​ ​แป้ง​ม้วน​ทอด​กรอบ​หัวใจ​ห่าน​ ​อัล​มอน​ผล​หัตถ์​พระพุทธเจ้า​ ​มะยม​ฝรั่ง​เชื่อม​ก็​กอง​อยู่​ครึ่ง​โต๊ะ​หนังสือ​ ​พร้อมด้วย​ชาผู​่​เอ๋อร​์​แก้​เลี่ยน​กา​หนึ่ง​ ​ช่าง​เหมาะ​ยิ่ง

เยี​่​ยน​อ๋อง​ยัง​เยาว์​ ​จึง​ทน​หิว​มิได้​ ​เดิมที​ยัง​ไม่เป็นไร​ ​พอได้​กลิ่นหอม​เข้าไป​ก็​เริ่ม​อยาก​อาหาร​ขึ้น​มา​ ​เขา​เอ่ย​ชม​อย่างเต็มที่​ว่า​ ​“​เป็น​พี่สะใภ้​ที่​ยังคง​ดีที​่​สุด​!​”

ซ​ย่า​โหว​ซื่อ​ถิง​ที่​คีบ​ตะเกียบ​อยู่​ก็​วาง​ลง​ ​เยี​่​ยน​อ๋อง​เห็น​เขา​เสวย​ได้​น้อย​ ​ก็​มิก​ล้า​ทาน​เยอะ​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​เอ่ย​คะยั้นคะยอ​อยู่​สอง​สาม​คำ​ ​ทั้งคู่​จึง​ได้​จับ​ตะเกียบ​กัน​ขึ้น​มา​ใหม่

ทั้งคู่​ทาน​กัน​ไป​พอควร​แล้ว​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​จึง​ได้​มอง​ฎีกา​ที่​กาง​อยู่​ ​เอ่ย​ถาม​อย่าง​ห้ามใจ​ไม่อยู่​ว่า​ ​“​ยาม​นี้​ราชสำนัก​มีเรื่อง​ใด​หรือ​”

ดวงตา​ดำ​สนิท​ของซ​ย่า​โหว​ซื่อ​ถิ​งม​อง​นาง​เงียบๆ​ ​เขา​วาง​ถ้วย​ลง​ ​มิได้​เอ่ย​อัน​ใด

นาง​จึง​ได้​รู้ตัว​ขึ้น​มา​ว่า​ตน​ปาก​ไว​ไป​หน่อย​ ​ยาม​นี้​เขา​เป็น​ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์​ ​เรื่อง​การทหาร​ที่​สำคัญ​ใน​ราชสำนัก​มิ​อาจ​เอา​มา​พูด​มั่วซั่ว​ได้​ ​ยิ่ง​ไม่ต้อง​พูดถึง​การ​บอกเล่า​แก่​สตรี​ใน​ครอบครัว​เลย​ ​ไม่​เหมาะ​ทั้ง​ด้าน​ความรู้สึก​และ​ด้าน​เหตุผล​ ​นาง​กำลังจะ​หัวเราะ​กลบเกลื่อน​ ​กลับ​เห็น​เขามอง​เยี​่​ยน​อ๋อง​ครา​หนึ่ง

เยี​่​ยน​อ๋อง​ที่​ยาม​นี้​ใน​ปาก​มี​ฮะ​เก๋า​กุ้ง​ที่​ยัง​ไม่ได้​กลืน​ลงท้อง​อยู่​ ​เข้าใจ​เจตนา​ของ​ผู้​พี่​โดยพลัน​ ​เสด็จ​พี่​ไม่​สะดวก​จะ​พูด​ ​ซ้ำ​เขา​ก็​มิใช่​อุปราช​ ​จะ​พูด​ก็​ไม่เป็นไร​อยู่​แล้ว​ ​จึง​เคี้ยว​ๆ​ ​อยู่​สอง​สาม​ครั้ง​ก็​กลืน​ลงท้อง​ไป​ ​กล่าวว่า​ ​“​อี๋​ซื่อ​อ๋อง​ส่ง​ฎีกา​จาก​ทาง​เจียง​เป่ย​มา​ให้​ ​บอกว่า​ทหาร​รักษาการณ์​เหมิง​หนู​ที่​ชายแดน​อาศัย​จังหวะ​ความคึกคัก​ของ​การเฉลิมฉลอง​ปีใหม่​ ​วางแผน​ปล้น​เขต​ตลาด​การค้า​ข้ามแดน​ไม่​ให้​เหลือ​ ​โชคดี​ที่​อี๋​ซื่อ​อ๋อง​อยู่​ชายแดน​มานาน​ ​จึง​มีประสบการณ์​มาก​ ​พอได้​ยิน​ข่าว​ก็​รีบ​ให้​กองกำลัง​ทหาร​ไป​สกัดกั้น​ได้​ทันเวลา​ ​จึง​มิได้​เกิดเรื่อง​ใหญ่​ขึ้น​ ​ซ้ำ​ยัง​จับ​ทหาร​เหมิง​หนู​ไว้​ได้​หลาย​คน​ ​ขณะเดียวกัน​เหมิง​หนู​ก็​ป่าวประกาศ​แก่​ใต้​หล้า​ว่า​ทหาร​ที่มา​ระราน​เขต​ตลาด​การค้า​ข้ามแดน​นั้น​เป็น​ทหาร​หนี​ทัพ​ ​ถูก​ราชสำนัก​ถอดถอน​สัญชาติ​ไป​นาน​แล้ว​ ​ไม่​นับได้ว่า​เป็น​ชาว​เหมิง​หนู​ ​การยั่วยุ​ต้า​เซ​วี​ยน​ครานี​้​ก็​มิใช่​เจตนา​ของ​ราชสำนัก​เช่นกัน​ ​ทว่า​ท้ายที่สุด​แล้ว​คน​พวก​นั้น​ก็​มาจาก​เหมิง​หนู​ ​เพื่อ​แสดงถึง​สัมพันธไมตรี​อัน​ดี​ระหว่าง​เหมิง​หนู​กับ​ต้า​เซ​วี​ยน​ ​ผู้สืบทอด​นำ​ของกำนัล​มา​ให้​ที่​ค่ายทหาร​อี๋​ซื่อ​อ๋อง​ในนาม​องค์​ฮ่องเต้​ ​เพื่อ​แสดง​ความ​ขอโทษ​ ​อี๋​ซื่อ​อ๋อง​ยาม​นี้​ได้​ส่งจดหมาย​พิเศษ​…​เพื่อ​ขอความเห็น​จาก​ราชสำนัก​”

คอมเม้นต์

การแสดงความเห็นถูกปิด