ยอดหญิงอันดับหนึ่ง – ตอนที่ 201.4 กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง (4)

อ่านนิยายจีนเรื่อง ยอดหญิงอันดับหนึ่ง ตอนที่ 201.4 กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง (4) อ่านนิยายจีน.COM | อ่านนิยายจีนแปลไทย.

“​เหลวไหล​!​ ​เจ้า​พูดเหลวไหล​!​”​ ​เหลียน​เหนียง​ตะ​หวาด​เสียง​แหบ​เสียง​แห้ง

อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่​งด​วง​ตาแดง​กล่ำ​ ​“​เจ้า​รู้​ได้​อย่างไร​”

ไป๋​เสวี​่ย​ฮุ่ย​ยิ้ม​เย็น​ ​“​เพราะ​ยาม​นี้​นาง​ก็​ยังคง​ไปมาหาสู่​กับ​โจวจ​วิ​้น​ผู้​นั้น​อยู่​ ​เมื่อวาน​นาง​ฝาก​ตง​เจี่ย​ไป​บอก​ที่​หอ​หย่า​จื้อ​ ​ข้า​ได้ยิน​เข้า​โดยบังเอิญ​จึง​ตงิด​ใจ​แปลก​ๆ​ ​ตั้งแต่​เหลียน​เหนียง​มา​อยู่​ที่​ตระกูล​อวิ​๋​นก​็​ตัดขาด​กับ​ทาง​นั้น​ไป​ ​เหตุใด​จู่ๆ​ ​จึง​ได้​ไปหา​คนที​่​นั่น​อีก​ ​ข้า​เกรง​ว่านาย​ท่าน​จะ​ถูก​หลอก​จึง​ได้​ให้​อา​เถา​ตาม​ไป​จับตาดู​ตง​เจี่ย​โดยพลการ​ ​อา​เถา​ฟัง​ความ​กลับมา​ก็​บอก​ข้าว​่า​เหลียน​เหนียง​ฝาก​คำมา​บอก​คนรัก​เก่า​อย่าง​โจวจ​วิ​้น​ผู้​นั้น​”

ลูกกระเดือก​ของ​อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​ขยับ​ไหว​ ​มอง​ไป​ยัง​เหลียน​เหนียง​อย่าง​สั่นเทา​ ​“​เจ้า​ติดต่อ​เขา​เพื่อ​การ​ใด​”

เหลียน​เหนียง​ไหน​เลย​จะ​รู้​ว่า​ไป๋​ซื่อ​สะกดรอย​ตาม​ไป​จึง​ทำ​อัน​ใด​ไม่​ถูก​ ​หาก​จะ​โกหก​ก็​ยาก​ที่จะ​คิด​หาเหตุ​ผลดี​ๆ​ ​ออกมา​ได้​ ​คำพูด​ติด​อยู่​ใน​ลำคอ​นานสองนาน​ก็​เอ่ย​ออกมา​มิได้

“​นาง​มิก​ล้า​พูด​ ​เช่นนั้น​ข้า​ก็​จะ​บอก​นายท่าน​เอง​เจ้าค่ะ​”​ ​ไป๋​เสวี​่ย​ฮุ่ย​เอ่ย​ด้วย​น้ำเสียง​เย็นเยียบ​ ​“​นาง​ไปหา​คนรัก​เก่า​เพื่อ​ยืม​ของ​เจ้าค่ะ​!​”

“​ยืม​ของ​อัน​ใด​”​ ​อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​หอบ​หายใจ

“​น้ำเชื้อ​เจ้าค่ะ​!​”

ประโยค​นี้​เอ่ย​ออก​ไป​ ​ภายใน​ห้อง​บุปผา​ก็​มีเสียง​อื้ออึง​ดัง​ขึ้น

เหลียน​เหนียง​ฟุบ​หมอบลง​กับ​พื้น​ทั้ง​น้ำตา​นองหน้า​อย่างไม่ขาดสาย​ ​สะอึกสะอื้น​เอ่ย​ว่า​ ​“​นายท่า​นอย​่า​ฟัง​ที่ฮู​หยิน​กล่าว​นะ​เจ้า​คะ​!​ ฮู​หยิน​พูด​เพื่อ​อยาก​ให้​เหลียง​เหนียง​ตาย​!​”

ไป๋​เสวี​่ย​ฮุ่ย​ยิ้ม​เอ่ย​ว่า​ ​“​นายท่าน​จับตัว​โจวจ​วิ​้​นกับ​ตง​เจี่ย​สาวใช้​ข้าง​กาย​นาง​เอาไว้​แล้ว​ไต่ถาม​ดูก​็​จะ​ทราบ​เจ้าค่ะ​”

ตง​เจี่ย​ตัวสั่น​ไป​ทั้ง​ร่าง​ ​ได้ยิน​เพียง​เสียง​ตะ​หวาด​ของ​นายท่า​นว​่า​ ​“​โกหก​มดเท็จ​ ​ลาก​ตัว​ไป​ที่​ศาลเจ้า​!​ ​โบย​จนกว่า​จะ​ยอม​พูด​!​”

สำหรับ​สาวใช้​ใน​ตระกูล​แล้ว​ ​ผู้นำ​ตระกูล​คือ​ผู้​ชี้​ชะตา​ ​ไหน​เลย​จะ​ต้อง​ใช้การ​โบย​มา​ไต่ถาม​อีก

ตง​เจี่ย​รู้ดี​ว่า​ปกปิด​มิได้​อีกต่อไป​จึง​คุกเข่า​ลง​อย่าง​หวาดกลัว​สุด​แสน​ ​ร้องห่มร้องไห้​เอ่ย​ว่า​ ​“​นายท่าน​เจ้า​คะ​ ​นาย​หญิง​ให้​บ่าว​ไป​พบ​เด็กรับใช้​ของ​หอ​หย่า​จื้อ​อย่าง​โจวจ​วิ​้น​เพื่อ​…​”

อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​นั่งลง​บน​เก้าอี้​ดังเดิม​ด้วย​สีหน้า​เขียว​คล้ำ​ ​“​พูด​มา​”

“​อนุ​รอง​มักจะ​บอกว่า​ร่างกาย​นายท่าน​ย่ำแย่​ ​เกรง​ว่า​จะ​มีลูก​มิได้​อีกแล้ว​ ​แต่​นาง​ยัง​ต้อง​มีทา​ยาท​ออกมา​ให้​ได้​โดย​ไว​จึง​จะ​สามารถ​เอาชนะ​ใจ​นายท่าน​ได้​ ​จึง​จำต้อง​ไปหา​คน​ผู้​นั้น​…​”​ ​ตง​เจี่ย​สะอึกสะอื้น​บอก

“​หา​ใคร​ไม่​หา​ ​ไปหา​คนรัก​เก่า​ที่​หอ​หย่า​จื้อ​นั่น​ ​ใช้​ลูกชาย​ของ​เขา​มา​แบ่ง​เอา​กิจการ​ของ​สกุล​อวิ​๋น​ไป​ใน​ภายหน้า​ ​ยัง​คะนึง​หา​ครรภ์​ที่แท้ง​ไป​นั่น​อยู่​หรือ​ ​อนุ​รอง​ซื่อสัตย์​ต่อนาย​ท่าน​ด้วย​วิธี​นี้​น่ะ​หรือ​!​”​ ​ไป๋​เสวี​่ย​ฮุ่ย​ตบ​โต๊ะ​ ​“​ในเมื่อ​ความสัมพันธ์​ที่​มีต​่อ​คนรัก​เก่า​ผู้​นั้น​กับ​เจ้า​ลึกซึ้ง​ถึง​เพียงนี้​ ​เหตุใด​ต้อง​เข้า​สกุล​อวิ​๋​นมา​ด้วย​”

เมื่อ​ประโยค​นี้​จบ​ลง​ ​อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​ฟัง​แล้ว​แทบจะ​เลือด​ขึ้น​ ​เจ็บปวด​แทบ​ขาดใจ​ ​“​โชคดี​ที่​ข้า​โปรดปราน​เจ้า​ ​เรื่อง​อัปยศ​แต่​เก่า​ก่อน​ก็แล้วกัน​ไป​ ​ไม่ว่า​เจ้า​จะ​ถูก​ข่มขืน​หรือ​ยินยอม​ด้วย​ความเต็มใจ​ ​อย่างไร​เสีย​ก็​ผ่าน​ไป​แล้ว​ ​ข้า​จะ​ไม่เอา​มา​ใส่ใจ​ ​แต่​…​หัวใจ​ของ​เจ้า​มิ​เคย​มี​ข้ามา​แต่แรก​ ​นัง​แพศยา​นี่​…​!​”

เหลียน​เหนียง​โผ​เข้า​กอด​ขากาง​เกง​ของ​เขา​ทั้ง​น้ำตา​นองหน้า​ ​“​นายท่าน​เจ้าขา​ ​ข้ามิ​ได้​รัก​คน​ผู้​นั้นแล​้ว​ ​ตอนนั้น​ด้วย​ยัง​เยาว์​นัก​จึง​รู้เท่าไม่ถึงการณ์​ ​ใจ​ข้า​ใน​ยาม​นี้​มี​เพียง​นายท่าน​และ​สกุล​อวิ​๋​นนะ​เจ้า​คะ​ ​ครานี​้​เป็น​ข้า​ที่​เลอะเลือน​ไป​ ​แต่​โชคดี​ที่​ยัง​มิได้​ก่อเรื่อง​ใหญ่​ขึ้น​ ​ขอนาย​ท่าน​โปรด​อภัย​ให้​ข้า​ด้วย​เถิด​…​”

ใช่​ ​ในเมื่อ​นัง​แพศยา​นี่​กล่าว​ออกมา​อย่าง​มั่นอกมั่นใจ​ว่า​เขา​มิ​อาจมี​บุตร​ได้​ ​เช่นนั้น​การ​แท้ง​ของ​นาง​…​หาก​ไม่ได้​หลอกลวง​กัน​ ​เช่นนั้น​เด็ก​ใน​ท้อง​ก็​เป็น​ของ​คนอื่น​!​ ​อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​เข้าใจ​แจ่มแจ้ง​ ​ยก​เท้า​ขึ้น​ถีบ​เหลียน​เหนียง​ ​ขมวดคิ้ว​ตะ​หวาด​ว่า​ ​“​ตง​เจี่ย​ ​การ​แท้ง​ของ​เหลียน​เหนียง​เป็นมา​อย่างไร​!​”

เหลียน​เหนียง​ยาม​นี้​ตั้งใจ​จะ​สารภาพ​แล้ว​ ​โทษ​ของ​การ​ใส่ร้าย​ป้ายสี​คุณชาย​นั้น​เบา​กว่า​คบชู้สู่ชาย​เป็น​ไหน​ๆ​ ​นาง​ยกมือ​ขึ้น​ตบหน้า​ตัวเอง​ฉาด​หนึ่ง​ ​“​นายท่าน​เจ้า​คะ​ ​เป็น​ข้า​ที่​ใจ​คด​ ​เป็น​ข้า​ที่​ใส่ร้าย​คุณชาย​เจ้าค่ะ​!​ ​ข้ามิ​ได้​แท้ง​ตั้งแต่แรก​ ​เป็น​ข้า​กับ​หมอ​แม่เฒ่า​เถื่อน​ที่​กุเรื่อง​ขึ้น​เพื่อ​จงใจ​หลอก​ท่าน​ ​เพื่อ​ใส่ร้าย​คุณชาย​ ​และ​เพื่อให้​ท่าน​ได้​รู้​ว่า​คำพูด​เตือนสติ​ที่​ตรง​ใจ​ข้า​ของ​ท่าน​อาจารย์​อู้​เต​๋อ​นั้น​คือ​การ​มี​วาสนา​ใน​ชีวิต​!​”

อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​ไม่เชื่อ​คำพูด​นาง​อีกต่อไป​ ​เขา​จ้อง​แต่เพียง​ตง​เจี่ย​เขม็ง​ ​“​เจ้า​พูด​มา​!​ ​เป็น​เช่นนั้น​จริง​หรือไม่​”

เหลียน​เหนียง​มอง​ตง​เจี่ย​ทั้ง​น้ำตา​ ​แต่กลับ​เห็น​นาง​เงียบ​ไป​เสียนาน​แล้ว​เอ่ย​ว่า​ ​“​เรื่อง​แท้ง​นั้น​…​จริง​เจ้าค่ะ​”

เหลียน​เหนียง​ดวงตา​จ้องเขม็ง​อย่าง​ไม่เชื่อ​หู​ตัวเอง​ ​โผ​เข้าไป​บีบ​คอนาง​ ​“​เจ้า​มัน​อสรพิษ​!​ ​ข้า​ไป​ทำ​อัน​ใด​ให้​เจ้า​กัน​ ​เจ้า​จึง​ต้อง​มา​ใส่ร้าย​ข้า​เช่นนี้​…​ข้า​เคย​แท้ง​ตั้งแต่​เมื่อใด​หรือ​ ​ข้า​ไม่​ปล่อย​เจ้า​ไว้​แน่​…​ผู้ใด​ให้​เจ้า​มา​ใส่ร้าย​ข้า​กัน​…​”​ ​ขณะที่​นาง​กำลัง​บีบ​คอ​จน​ตง​เจี่ย​ตา​ปลิ้นตา​เหลือก​อยู่​นั้น​ ​ก็​รู้สึก​ได้​ถึง​แรง​ถีบ​จาก​หลัง​ต้นคอ​ให้​ล้ม​ลง​ไป​กอง​กับ​พื้น​ ​ลุกขึ้น​มา​อีกครั้ง​ก็​เห็น​เพียง​อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​ยืน​ตาแดง​กล่ำ​อยู่​เบื้องหน้า​ ​“​เจ้า​ทำ​เรื่อง​งาม​ไส้​กับ​คนรัก​เก่า​ตั้งแต่แรก​!​ ​ตั้งครรภ์​มารหัวขน​ตัว​หนึ่ง​ยัง​มิ​พอ​ ​ยัง​จะ​มามี​อีก​ครรภ์​ที่​บ้าน​ข้า​!​ ​เจ้า​ละอาย​บ้าง​หรือไม่​!​”

นี่​ช่าง​เป็นการ​ขุด​หลุม​ฝังตัว​เอง​โดยแท้​ ​ใส่ร้าย​ผู้อื่น​ก็​ย่อม​ถูก​ผู้อื่น​ใส่ร้าย​กลับคืน​ ​มี​อัน​ใด​ให้​ต้อง​ร้อง​กัน​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​มอง​เหลียน​เหนียง​แล้ว​หันไป​เห็น​ไป๋​เสวี​่ย​ฮุ่ย​ที่นั่ง​อยู่​ข้างๆ​ ​อย่าง​ไม่ได้ตั้งใจ​ ​ตง​เจี่ย​พลิกลิ้น​ใส่ร้าย​เหลียน​เหนียง​เช่นนี้​ ​จะ​มี​ผู้ใด​เสี้ยม​ได้​อีก​เล่า

เหลียน​เหนียง​ยังคง​ร้องห่มร้องไห้​ ​“​หาก​นายท่าน​ไม่เชื่อ​ก็​ไป​เอา​ตัว​หมอ​แม่เฒ่า​เถื่อน​มา​เป็น​พยาน​ได้​เจ้าค่ะ​ ​ข้า​เพียง​แท้ง​ปลอม​ๆ​!​ ​หลังจากที่​ข้ามา​ที่​สกุล​อวิ​๋น​แล้วก็​มิได้​ตั้งครรภ์​อีก​เลย​ ​และ​มิ​เคย​แท้ง​ด้วย​เจ้าค่ะ​…​”​ ​กล่าวถึง​ตรงนี้​ก็​พลัน​กระจ่างแจ้ง​ ​นาง​หมดหวัง​อย่าง​สิ้นเชิง​แล้ว​ ​เพื่อที่จะ​ปิดบัง​หู​ตา​คนอื่น​นาง​จึง​ได้​หา​แม่เฒ่า​หมอ​เถื่อน​ที่​โดดเดี่ยว​ไร้ญาติขาดมิตร​มา​ ​พอ​หลังจาก​การ​แท้ง​ปลอม​ๆ​ ​นั่น​แล้ว​ ​เพื่อ​ป้องกัน​มิ​ให้​ผู้ใด​ตรวจสอบ​เรื่อง​นี้​ได้​จึง​ให้เงิน​แก่​แม่เฒ่า​ไป​ไม่น้อย​ ​ให้​นาง​ไป​อยู่​ที่อื่น​ ​อย่า​ได้​กลับมา​ที่​เมืองหลวง​อีก​…

โลก​นี้​แสน​กว้างใหญ่​ ​ผู้ใด​จะ​รู้​ได้​ว่านาง​ไป​อยู่​ที่ใด

นี่​…​ช่าง​เป็นการ​ตัดหนทาง​ให้​ตนเอง​ได้​เดิน​ต่อ​โดยแท้​!

นาง​ใบหน้า​ซีดเผือด​ ​ซ้ำ​ยัง​ตกใจ​อย่างกะทันหัน​ ​จึง​โผ​ไป​แทบ​เท้า​เหยา​กวง​เหย้า​ ​“​ท่าน​หมอ​หลวง​เหยา​!​ ​มี​เพียง​ท่าน​ที่จะ​ช่วย​ข้า​ได้​แล้ว​ ​ท่าน​จับชีพจร​ให้​ข้า​อีก​รอบ​ ​จับ​ดู​ใหม่​อีกที​!​ ​แล้ว​บอก​พวกเขา​ว่า​ข้ามิ​เคย​แท้ง​มาก​่อน​!​”​ ​นาง​พูด​พร้อมกับ​ถก​แขน​เสื้อ​ขึ้น​ ​ยื่น​ข้อมือ​ขาว​เนียน​ส่ง​ไป​ให้

เหยา​กวง​เหย้า​ขมวดคิ้ว​ ​“​เมื่อ​ครู่​ข้า​ได้​บอก​ไป​แล้ว​ว่า​เวลา​ผ่าน​มานาน​แล้ว​ ​ยาม​นี้​จึง​วินิจฉัย​ได้​ยาก​”

เหลียน​เหนียง​ตัวอ่อน​ยวบ​ลง​กับ​พื้น​ ​พูด​อัน​ใด​ไม่​ออก​อีก​แม้​เพียง​ครึ่ง​คำ

อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่ง​โปรดปราน​นาง​จน​สุด​หัวใจ​ ​หาก​นาง​ใส่ร้าย​บุตรชาย​เพียง​อย่าง​เดียว​ก็​ยัง​พอ​จะ​อะลุ่มอล่วย​ได้​อยู่​บ้าง​ ​แต่ไหน​เลย​จะ​อภัย​ให้​แก่​สตรีที​่​ไม่​สัตย์ซื่อ​ได้​ ​เขา​กัดฟัน​เอ่ย​ว่า​ ​“​ลาก​ตัว​ออก​ไป​ ​มัด​ไว้​ใกล้​ห้อง​เก็บ​ฟืน​ที่​เรือน​หลัง​ก่อน​ ​คืนนี้​ไปหา​แม่เล้า​มา​แล้ว​ขาย​นาง​ไป​เสีย​!​”

เหลียน​เหนียง​นึก​ไป​ถึง​เรื่อง​ที่​เถาฮ​วา​ถูกขา​ยอ​อก​ไป​ ​ยาม​นี้​ลำบาก​ตราก​ตำ​อย่างไร​ไม่รู้​แน่​ ​จึง​รีบ​ร้องไห้​ยกใหญ่​ ​“​นายท่าน​เจ้าขา​ ​ข้า​ถูก​ใส่ร้าย​จริงๆ​ ​นะ​เจ้า​คะ​ ​นายท่าน​ให้​ข้า​อยู่​ต่อ​อีกหน่อย​ ​อนุญาต​ให้​ข้า​ได้​อธิบาย​ด้วย​เถิด​…​”

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​ขมวดคิ้ว​มุ่น​ ​ไม่​ตาย​ก็​นับว่า​บุญเพียง​ใด​แล้ว​ ​ยัง​จะ​กล้ามา​ร้องขอ​ความเมตตา​ไม่​ลดละ​อีก​ ​เห็นได้ชัด​ว่า​บิดา​ผู้​นี้​ยังคง​มี​เยื่อใย​แต่​เก่า​ก่อน​ให้​นาง​อยู่​ ​นาง​ทั้ง​ใส่ร้าย​บุตรชาย​ ​ทั้ง​สวม​เขา​ให้​ ​นึกไม่ถึง​ว่า​จะ​ยัง​ไว้ชีวิต​นาง​ ​วันนี้​ขาย​ออก​ไป​ ​เดี๋ยว​วัน​ไหน​หายโกรธ​แล้ว​ ​ไม่แน่​ว่า​อาจ​ไป​ไถ่ตัว​นาง​กลับคืน​มา

ครู่​ต่อมา​ ​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​จึง​เอ่ย​ว่า​ ​“​ให้​ลูก​จัดการ​ที่​ที่​แม่​เล็ก​จะ​ไป​ดี​หรือไม่​”

เหลียน​เหนียง​หวาดกลัว​เหลือคณา​ ​จ้อง​นาง​เขม็ง

อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​หัวเราะเยาะ​เบา​ๆ​ ​“​เจ้า​วางใจ​ได้​ ​ท่าน​พ่อ​ไม่​ฆ่า​เจ้า​ ​ข้า​จะ​เป็น​ลูกสาว​อกตัญญู​ได้​อย่างไร​ ​ข้า​ไม่เอา​ชีวิต​เจ้า​หรอก​ ​แล้วก็​จะ​ไม่​แตะต้อง​เจ้า​แม้แต่​ปลาย​ผม​”

อวิ​๋น​เสวียน​ฉั​่​งกำ​ลัง​เดือดดาล​อยู่​ ​แต่​ก็​รู้สึก​อาลัยอาวรณ์​เช่นกัน​ ​หาก​ให้​เขา​ขาย​อนุ​สุดที่รัก​ไป​ให้​บ้าน​อื่น​ด้วยตัวเอง​ก็​ไม่​ค่อย​จะ​สบายใจ​นัก​ ​พอได้​ยิน​อวิ​๋น​หว่าน​ชิ่น​กล่าว​เช่นนั้น​จึง​โบกมือ​อย่าง​ขอไปที​ ​“​ได้​ ​เช่นนั้น​ก็​ให้พระ​ชายา​ไป​จัดการ​แทน​พ่อ​ก็แล้วกัน​”

คอมเม้นต์

การแสดงความเห็นถูกปิด