ลำนำบุปผาพิษ – ตอนที่ 2873 สินเดิมและสินสอด 2 / บทที่ 2874 สินเดิมและสินสอด 3

อ่านนิยายจีนเรื่อง ลำนำบุปผาพิษ ตอนที่ 2873 สินเดิมและสินสอด 2 / บทที่ 2874 สินเดิมและสินสอด 3 อ่านนิยายจีน.COM | อ่านนิยายจีนแปลไทย.

บท​ที่​ ​2873​ ​สินเดิม​และ​สินสอด​ ​2

แต่​หากว่า​เขา​ได้​แต่ง​กับ​เทพ​ผู้สร้าง​โลก​ ​การ​ครองตำแหน่ง​ราชัน​แห่ง​ภพ​มาร​ก็​จะ​เป็นเรื่อง​ที่​ชอบธรรม​ตามเหตุผล​!

และ​ได้รับ​แรง​สนับสนุน​จาก​ขุนนาง​และ​ปวงประชา​ทั้งหมด​ของ​ภพ​มาร​ด้วย​ ​ถ้า​โชคดี​ ​ถ้า​เขา​พยายาม​ต่อไป​อีก​อาจจะ​สามารถ​รวม​หก​ภพ​ให้​เป็นหนึ่ง​ด้วย​ก็ได้​!

ลาภ​ใหญ่​เช่นนี้​หล่น​ใส่​หัว​ ​ในขณะที่​เขา​ยินดี​ยิ่งนัก​ก็​หวาดหวั่น​อยู่​บ้าง​เช่นกัน​ ​รู้สึก​อยู่​เสมอ​ว่านี​่​คือ​ความฝัน​ ​เมื่อ​ตื่น​จาก​ฝัน​แล้ว​จะ​ไม่​เหลือ​อะไร​เลย

เพื่อ​พิสูจน์​ความจริง​ ​เขา​จึง​หยิก​ขา​ตัวเอง​อย่างแรง​!

เจ็บ​จน​น้ำตา​เขา​จะ​ไหล​ออกมา​แล้ว​!

เขา​ดีใจ​จน​แทบ​อยาก​จะ​กระโดด​ขึ้น​มา​ ​คิดดู​เล็กน้อย​ ​หยิบ​พู่​หยก​สีเขียว​มรกต​ชิ้น​หนึ่ง​ ​มุก​ราตรี​ขนาด​เท่า​กำปั้น​เม็ด​หนึ่ง​ออกมา​จาก​ร่าง​ ​คิด​ๆ​ ​แล้วก็​รู้สึก​ว่ายัง​ไม่พอ​ ​จึง​หยิบ​กริช​เล่ม​หนึ่ง​ที่​สร้าง​ขึ้น​จาก​เหล็กไหล​กับ​ยาลูกกลอน​สี​คล้ำ​เม็ด​หนึ่ง​ออกมา​วาง​ไว้​บน​โต๊ะ​ ​ดัน​ไป​ไว้​ตรงหน้า​กู้​ซีจิ​่ว​ ​“​ขอพระ​องค์​เจ้า​โปรด​รับ​สิ่ง​เหล่านี้​ไว้​ด้วย​”

กู้​ซีจิ​่ว​มอง​เขา​อย่าง​ไม่เข้าใจ

ใบหน้า​หล่อเหลา​ของ​อิน​จิ​่ว​ซือ​แดง​นิดๆ​ ​“​นี่​คือ​สินสอด​จาก​เสี่ยว​หวาง​ ​ถึงแม้​จะ​เรียบง่าย​ไป​สักหน่อย​ ​แต่​ก็​เป็น​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ที่​เสี่ยว​หวาง​สามารถ​นำ​ออกมา​ได้​ใน​ยาม​นี้​แล้ว​ ​ขอพระ​องค์​เจ้า​อย่า​ได้​รังเกียจ​ ​วันหน้า​เสี่ยว​หวาง​จะ​เพิ่มเติม​ให้​อีก​”

กู้​ซีจิ​่ว​พูดไม่ออก​เลย

เธอ​ก็​เป็น​ผู้รู้​จัก​ประเมินคุณค่า​คน​หนึ่ง​ ​ทราบ​ว่า​พู่​หยก​นั้น​คือ​หยก​ชั้นเลิศ​ ​มุก​ราตรี​ก็​แฝง​จิตวิญญาณ​ไว้​แล้ว​ ​หมื่น​ตำลึง​ทอง​ก็​ยาก​จะ​ซื้อหา​ได้​ ​ส่วน​กริช​เหล็กไหล​เล่ม​นั้น​ก็​เป็น​อาวุธ​วิเศษ​ชิ้น​หนึ่ง​ ​มี​จิตวิญญาณ​แล้ว​เช่นกัน​ ​สามารถ​เคลื่อนไหว​ตาม​ความคิด​ของ​ผู้​เป็น​นาย​ได้

ส่วน​ยาลูกกลอน​เม็ด​นั้น​ยิ่ง​ไม่ธรรมดา​ ​เป็น​โอสถ​วิเศษ​รักษา​อาการ​บาดเจ็บ​ภายนอก

สิ่ง​เหล่านี้​ทุก​ชิ้น​ล้วน​เป็น​ของ​ชั้นเลิศ​ ​ด้วย​กำลัง​ของ​อิน​จิ​่ว​ซือ​ใน​ตอนนี้​ ​นี่​คือ​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ที่​เขา​สามารถ​นำ​ออกมา​ได้​แล้ว​จริงๆ​ ​เพียงพอ​จะ​แสดงให้เห็น​ความจริงใจ​ของ​เขา​แล้ว

เพียงแต่​กู้​ซีจิ​่ว​ไม่​คิด​จะ​รับเอา​ไว้​ ​“​ท่าน​อ๋อง​ ​ไม่จำเป็น​ต้อง​ทำ​แบบนี้​ ​เดิมที​นี่​ก็​เป็นการ​แต่งงาน​กำมะลอ​ ​ไม่จำเป็น​ต้อง​มี​ข้าวของ​ตาม​พิธี​พวก​นี้​”

อิน​จิ​่ว​ซือ​กล่าว​ด้วย​สีหน้า​จริงจัง​ ​“​เสี่ยว​หวาง​ทราบ​ขอรับ​ ​แต่​ต่อให้​เป็น​เพียง​งาน​วิวาห์​กำมะลอ​ ​สินสอด​เหล่านี้​ก็​ยังคง​ต้อง​มอบให้​อยู่ดี​ ​มิเช่นนั้น​จะ​ถูก​ผู้อื่น​ผิดสังเกต​เอา​ได้​ง่ายๆ​ ​ผลลัพธ์​คง​ไม่​งดงาม​”

ไม่น่าเชื่อ​ว่า​จะ​ช่างจำนรรจา​มาก​ขนาด​นี้

กู้​ซีจิ​่ว​ไม่​คิด​จะ​เอาเปรียบ​ผู้อื่น​ ​เธอ​คิดดู​เล็กน้อย​ ​จึง​หยิบ​เอา​ข้าวของ​สอง​สาม​ชิ้น​ออกมา​จาก​ร่าง​ตน​เช่นกัน​ ​ดัน​ไป​ด้านหน้า​ ​“​เช่นนั้น​สิ่ง​เหล่านี้​ก็​มอบให้​เจ้า​แล้วกัน​ ​นับเป็น​…​นับเป็น​สินเดิม​ของ​เปิ่น​จุน​”

บน​ร่าง​กู้​ซีจิ​่ว​ไม่มี​อย่าง​อื่น​มาก​นัก​ ​มี​เพียง​สมบัติ​ล้ำค่า​มากมาย​ ​ข้าวของ​ไม่​กี่​ชิ้น​ที่​เธอ​หยิบ​ออกมา​ส่ง​ๆ​ ​ล้วน​ล้ำค่า​ยิ่งนัก​ ​ถุง​สมปรารถนา​เอย​ ​สมุนไพร​เอย​ ​ถึงขั้น​มี​ชุด​เกราะ​ที่​ฟัน​แทง​ไม่​เข้าตัว​หนึ่ง​ด้วย​…

ยาม​ที่​เอา​มา​วาง​ไว้​บน​โต๊ะ​เช่นนี้​ ​ส่อง​ประกาย​แยง​ตายิ​่​งก​ว่า​สมบัติ​ไม่​กี่​ชิ้น​นั้น​ของ​อิน​จิ​่ว​ซือ​เสียอีก​ ​แถม​ยัง​ล้ำค่า​กว่า

อิน​จิ​่ว​ซือ​มอง​สมบัติ​กอง​นั้น​ตะลึง​ไป​แวบ​หนึ่ง​ ​มีความรู้สึก​ชั่ววูบ​เหมือน​ยาจก​น้อย​ที่​ตก​องค์​หญิง​ผู้​ร่ำรวย​มั่งคั่ง​ได้

เขา​หัวเราะ​ขื่น​ๆ​ ​ครา​หนึ่ง​ ​“​สมบัติ​เหล่านี้​ของ​พระองค์เจ้า​สูงค่า​กว่า​ของ​เสี่ยว​หวาง​มาก​นัก​…​”

กู้​ซีจิ​่ว​ยิ้ม​นิดๆ​ ​“​เปิ่น​จุน​เคย​บอก​แล้ว​ไง​ ​เจ้า​ช่วย​งาน​เปิ่น​จุน​ ​เปิ่น​จุน​ก็​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​เจ้า​เสียเปรียบ​”

อิน​จิ​่ว​ซือ​ยัง​คิด​จะ​กล่าว​อะไร​อีก​ ​ทว่า​ถูก​กู้​ซีจิ​่ว​ตัดบท​ ​“​เอาล่ะ​ ​เจ้า​ไม่จำเป็น​ต้อง​เกรงใจ​ข้า​หรอก​ ​พวกเรา​มาหา​รือ​รายละเอียด​งาน​วิวาห์​กัน​เถอะ​ ​อย่างเช่น​เรื่อง​เวลา​ ​สถานที่​ ​แขก​ที่จะ​เชิญ​…​”

“​รายละเอียด​เรื่อง​งาน​วิวาห์​พวกเรา​ค่อยๆ​ ​หารือ​กันได​้​ ​ส่วน​เวลา​ก็​กำหนด​เป็น​อีก​หนึ่ง​เดือน​ให้​หลัง​เป็น​อย่างไร​?​”​ ​มีเสียง​หนึ่ง​แทรก​เข้ามา​กะทันหัน

“​หา​?​ ​เร็ว​ขนาด​นี้​เชียว​?​”​ ​กู้​ซีจิ​่ว​ผงะ​ไป​ ​หลังจาก​เอ่ย​ประโยค​นี้​ออกมา​ตาม​สัญชาตญาณ​ ​จู่ๆ​ ​ก็​สังเกตเห็น​ความผิดปกติ​ ​หันกลับ​ไป​มอง​ทาง​ปาก​ประตู​ทันที

ม่าน​ระย้า​เลิก​ออก​ ​คน​ผู้​หนึ่ง​เยื้องย่าง​เข้ามา

อาภรณ์​ม่วง​เกศา​ดำ​ ​รูปโฉม​ล่ม​เมือง​ ​เป็น​ตี้ฝู​อี​ที่มา​ถึง​แล้ว

ประโยค​ก่อนหน้านี้​มิใช่​อิน​จิ​่ว​ซือ​ที่​พูด​ ​แต่​เป็น​เขา​ที่​ถาม​ออกมา

อิน​จิ​่ว​ซือ​รีบ​ยืน​ขึ้น​ ​คารวะ​เขา​ ​“​ราชครู​ตี้​”

กู้​ซีจิ​่ว​เหลือบมอง​นาฬิกาทราย​ตรง​มุม​ผนัง​ตาม​สัญชาตญาณ​ ​ยัง​เหลือ​อีก​หนึ่ง​เค​่​อก​ว่า​จะ​ถึง​เวลา​ที่​นัดหมาย​เอาไว้​ของ​อิน​จิ​่ว​ซือ​กับ​ตี้ฝู​อี​ ​ไม่​นึก​เลย​ว่า​ครั้งนี้​เขา​จะ​มาถึง​ก่อนเวลา

————————————————————————————-

บท​ที่​ ​2874​ ​สินเดิม​และ​สินสอด​ ​3

ตี้ฝู​อี​ยิ้มอ่อน​ๆ​ ​แวบ​หนึ่ง​ ​“​ไม่ต้อง​มาก​พิธี​ไป​ ​ลุกขึ้น​เถอะ​”

อิน​จิ​่ว​ซือ​ถึง​ได้​ลุกขึ้น​ ​เขา​ก็​มีสัม​ผัส​เฉียบ​ไว​เช่นกัน​ ​รู้สึก​ได้​ว่า​ถึงแม้​ตี้ฝู​อี​จะ​พูดคุย​ยิ้มแย้ม​ ​แต่​ท่าที​กลับ​ค่อนข้าง​เย็นชา​ ​ยาม​ที่​สายตา​ร่อน​ลง​บน​ร่าง​ของ​เขา​ ​เส้น​ขนบ​นร​่าง​ของ​เขา​พลัน​ลุก​ชัน​ขึ้น​มา

เขา​ชะงัก​ไป​เล็กน้อย​ ​เอ่ย​ด้วย​รอยยิ้ม​ ​“​ราชครู​ตี้​ก็ได้​ยิน​บทสนทนา​ของ​พวกเรา​แล้ว​กระมัง​?​ ​รู้สึก​ว่า​สมควร​จะ​จัดงาน​วิวาห์​นั้น​ใน​อีก​หนึ่ง​เดือน​ให้​หลัง​หรือ​?​”

ตี้ฝู​อีก​วาด​ตาม​อง​กู้​ซีจิ​่ว​แวบ​หนึ่ง​ ​เอ่ย​อย่าง​เฉยเมย​ ​“​แน่นอน​ ​เมื่อถึง​เวลา​ก็​จะ​เชิญ​เจ้า​มาร​่ว​มงาน​ด้วย​”

อิน​จิ​่ว​ซือ​งง​แล้ว​ ​“​หา​?​”

กู้​ซีจิ​่​วกำ​ลัง​จะ​เท​ชา​เพื่อ​ดื่ม​ ​ถูก​เขา​ทำให้​ตกใจ​จน​มือ​สั่น​ ​น้ำชา​หก​ลง​บน​โต๊ะ

ตี้ฝู​อีก​ลับ​ไม่​มอง​เขา​แล้ว​ ​ลาก​เก้าอี้​ออกมา​แล้ว​นั่งลง​ ​จับมือ​กู้​ซีจิ​่ว​ไว้​ ​“​เด็กน้อย​ ​ข้า​ตัดสินใจ​แล้ว​ ​งาน​วิวาห์​ของ​พวกเรา​จะ​จัด​ใน​อีก​หนึ่ง​เดือน​ให้​หลัง​ ​สถานที่​จัด​ ​เจ้า​เลือก​ได้​ตามใจ​เลย​ ​ส่วน​แขกเหรื่อ​ ​จะ​เชิญ​สหาย​ทั้งหมด​ใน​หก​ภพ​ภูมิ​มา​ ​รับประกัน​ได้​ว่า​จะ​จัด​อย่าง​ครึกครื้น​ ​รู้กัน​ทั่วทั้ง​สี่​คาบสมุทร​”

กู้​ซีจิ​่ว​ถูก​คำ​ว่า​ ​‘​เด็กน้อย​’​ ​ทำเอา​สะท้าน​ไป​ทั้ง​ร่าง​ ​ต่อมา​พอได้​ยิน​ประโยค​นี้​ของ​เขา​ก็​ราวกับ​ได้ยิน​เสียง​ฟ้าผ่า​ ​เบิกตา​มอง​เขา​ ​แม้แต่​มือ​ก็​ลืม​ดึง​ออกมา​จาก​ฝ่ามือ​ของ​เขา​แล้ว​ ​เอ่ย​ออกมา​อย่าง​ยากลำบาก​ว่า​ ​“​ดะ​…​เดี๋ยวก่อน​…​งานแต่ง​ของ​พวกเรา​อะไร​กัน​…​”

ตี้ฝู​อี​ยื่นมือ​เขี่ย​ผม​ปอย​หนึ่ง​ตรง​จอน​ผม​ไป​ทัด​ใบ​หู​ ​“​ไม่​ทะเลาะ​กัน​แล้ว​ ​ดี​ไหม​?​”

การกระทำ​นี้​สนิทสนม​อย่างยิ่ง​ ​ทว่า​กู้​ซีจิ​่​วง​งงัน​ยิ่งกว่า​เดิม​ ​เธอ​ทะเลาะ​อะไร​?

ถึงอย่างไร​อิน​จิ​่ว​ซือ​ก็​พัวพัน​อยู่​ใน​แวดวง​รัก​ๆ​ ​ใคร่​ๆ​ ​มานาน​ ​เขา​ฟัง​แล้ว​คล้าย​จะเข้า​ใจ​อะไร​ขึ้น​มา​ ​มอง​สำรวจ​ร่าง​คน​ทั้งสอง​ด้วย​สายตา​ที่​ซับซ้อน​รอบ​หนึ่ง

ข้อสันนิษฐาน​ที่​อาจหาญ​อย่างหนึ่ง​ผุด​ขึ้น​มา​ใน​ใจ

คง​มิใช่​ว่า​พระองค์เจ้า​กับ​ตี้ฝู​อี​เป็น​คู่รัก​กัน​กระมัง​ ​และ​ไม่ทราบ​ว่า​ตี้ฝู​อี​ไปล่​วง​เกิน​อัน​ใด​พระองค์เจ้า​เข้า​ ​พระองค์เจ้า​พาล​โกรธ​จึง​คิด​จะ​คว้า​ใคร​สัก​คน​มา​แต่งงาน​ด้วย​อย่าง​ส่ง​ๆ​ ​เพื่อ​ยั่วโมโห​ตี้ฝู​อี

และ​ตน​ก็​เป็น​ผู้​โชคร้าย​คน​นั้น​ที่​ถูก​พระองค์เจ้า​คว้า​มา​!

มิน่าเล่า​พระองค์เจ้า​ถึง​มารอ​ตี้ฝู​อี​อยู่​ที่นี่​พร้อมกับ​เขา​ ​มิน่าเล่า​ถึง​ได้​หารือ​ทุกอย่าง​นี้​กับ​เขา​ ​ที่แท้​ล้วน​เป็นการ​เล่น​ละคร​ให้​ตี้ฝู​อี​ชม​นี่เอง​…

ความคิด​เขา​เพิ่งจะ​แล่น​มาถึง​ตรงนี้​ ​ตี้ฝู​อี​พลัน​สะบัด​แขน​เสื้อ​ ​‘​สินสอด​’​ ​ที่​วาง​อยู่​เบื้องหน้า​กู้​ซีจิ​่​วก​็​ลอย​เข้ามา​หา​อิน​จิ​่ว​ซือ​ทันที​ ​อิน​จิ​่ว​ซือ​รับเอา​ไว้​ ​ตี้ฝู​อี​เอ่ย​เพียง​ประโยค​เดียว​ว่า​ ​“​เจ้า​ออก​ไป​ก่อน​!​”

ในที่สุด​อิน​จิ​่ว​ซือ​ก็​รู้สึก​ว่า​ตน​เป็น​ส่วนเกิน​อยู่​ที่นี่​นาน​มาก​แล้ว​ ​สะดุดตา​ยิ่งกว่า​มุก​ราตรี​ขนาด​เท่า​กำปั้น​เม็ด​นั้น​เสียอีก

เขา​เอ่ย​ยิ้ม​ๆ​ ​“​ท่าน​…​พวก​ท่าน​คุย​กัน​ดี​ๆ​ ​นะ​ ​เสี่ยว​หวาง​จะ​ไป​เดินเล่น​ด้านนอก​”

แล้ว​หันหลัง​ก้าว​ออก​ไป​ด้านนอก​ ​วิ่ง​เร็ว​ยิ่งกว่า​สายลม​ ​พริบตาเดียว​ก็​ออก​นอก​ห้อง​ไป​แล้ว

แย่​แล้ว​!​ ​เขา​เกือบจะ​กลายเป็น​ตัวรับ​เคราะห์​แล้ว​…

ว่า​แล้ว​เชียว​ ​โชคลาภ​ไม่มีทาง​หล่น​ลงมา​จาก​ฟ้า​หรอก​ ​ต่อให้​หล่น​ลงมา​ก็​เป็น​กับดัก​อย่างหนึ่ง

ฝันหวาน​ฉาก​นี้​ของ​เขา​มา​เร็ว​ยิ่ง​ ​และ​ตื่นขึ้น​เร็ว​ยิ่ง​เช่นกัน​ ​เขา​ต้อง​ออก​ไป​สงบ​สติ​สักหน่อย

….

ในที่สุด​กู้​ซีจิ​่​วก​็​ชัก​มือ​ของ​ตน​ออกมา​จาก​การเกาะ​กุม​ของ​ตี้ฝู​อี​ได้​แล้ว​ ​“​ตี้ฝู​อี​ ​เจ้า​หมายความว่า​ยังไง​?​”

ไม่​ง่าย​เลย​กว่า​เธอ​หลอกล่อ​คนที​่​เหมาะสม​ผู้​หนึ่ง​ให้​มาร​่วม​แสดงละคร​ฉาก​นี้​ได้​ ​เขา​กลับมา​ขัดคอ​เอา​เสีย​ได้​!

“​เหตุใด​ไม่​มาหา​ข้า​?​”​ ​ตี้ฝู​อี​มอง​นาง

กู้​ซีจิ​่ว​เลิก​คิ้ว​ ​มอง​นาฬิกาทราย​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​ ​“​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​นี่​ ​เหลือ​อีก​ตั้ง​สอง​เค​่​อก​ว่า​จะ​ถึง​เวลานัดหมาย​ของ​พวกเรา​!​”

“​ข้า​ไม่ได้​พูดถึง​เรื่อง​นั้น​ ​ข้า​พูดถึง​ว่า​ท่าน​อยาก​แต่งงาน​แล้ว​เหตุใด​จึง​ไม่​มาหา​ข้า​?​ ​ถึงอย่างไร​ข้า​ก็​เป็น​คู่หมั้นคู่หมาย​ของ​ท่าน​มิใช่​หรือ​?​”

กู้​ซีจิ​่ว​เบิกตา​กว้าง​ ​“​อะ​…​อะไร​นะ​?​ ​คู่หมั้น​อะไร​?​”

เธอ​ไป​หมั้น​หมาย​กับ​เขา​ตั้งแต่​เมื่อไหร่​กัน​?

….

————————————————-

คอมเม้นต์

การแสดงความเห็นถูกปิด